Misschien klinkt dat helemaal niet aardig. Maar ik moet me zelf een beetje beschermen! Daarom schrijf ik deze blogpost.
Ik voel me de laatste dagen niet echt top. Ik ben vol energie, slaap goed, dat is allemaal niet de issue. Maar ik heb het gevoel dat mijn maagstreek meer opgezet is, en dus ben ik bang [Klik op de titel]
Misschien klinkt dat helemaal niet aardig. Maar ik moet me zelf een beetje beschermen! Daarom schrijf ik deze blogpost.
Ik voel me de laatste dagen niet echt top. Ik ben vol energie, slaap goed, dat is allemaal niet de issue. Maar ik heb het gevoel dat mijn maagstreek meer opgezet is, en dus ben ik bang dat ik vocht vasthoud en dat zou dan weer het gevolg kunnen zijn van uitzaaiingen….Dat speelt nu door mijn hoofd.
Deze angst heb ik natuurlijk in de loop van het afgelopen jaar vaker gehad, en er was bij onderzoek verder steeds niets aan de hand, dus dat zal nu ook wel weer niet maar toch….
Uit alle mailtjes die ik van andere dames met eierstokkanker heb ontvangen, concludeer ik dat ik het ” goed doe” en dat ik mezelf tot nu toe heel gelukkig prijs met mijn keuze. Want uitzaaiingen bij deze vorm van kanker zijn meer regel dan uitzondering. De overleving staat op 30% na 5 jaar. Dat zijn de feiten.
Wat is er dan nu aan de hand? Voordat ik weer aan het werk ben gegaan, heb ik van vijf weken vakantie genoten.
En eigenlijk ben ik de laatste maanden heel weinig bezig geweest met het feit dat ik kanker had (heb?) en heb ik alleen maar mijn vizier op de toekomst gehad.
Vanaf de dag dat ik terug naar het werk ben gegaan, heb ik misschien wel 100 mensen gesproken die verrast zijn mij daar weer rond te zien lopen. En dat allemaal op de een of ander manier uiten. Natuurlijk is al die aandacht hartstikke leuk, en de reacties zijn allemaal hartverwarmend. Na het bericht van vorig jaar had niemand mij ooit nog terug verwacht. Dus wordt er veel over gesproken, en dus ben ik weer heel veel met kanker bezig. En ineens dacht ik gistermiddag: “Ik denk dat dit de oorzaak is dat ik me niet oké voel.”
Dus ik ga proberen er niet meer over praten. Ik ben bezig met een leuk project op mijn werk, een leuke pilot. Vanaf nu ga ik iedereen doorverwijzen naar deze pagina.
Hier zal ik posten hoe het gaat. Hier komt mijn informatie en op het werk ben ik gewoon Inge die een leuk project doet. En deel ik kaartjes uit waar mijn site opstaat!
Kijken of ik me met een paar dagen weer beter voel! Ik schaam mij er niet voor als mijn klachten ontstaan tussen mijn oren.” Eigenlijk hoop ik dat het zo is. Ik ben er zo van overtuigd dat de kracht van de psyche heel heel sterk is! Ooit het verhaal gehoord van die meneer die bijna dood was ten gevolge van de diagnose aids? Toen hij bijna stervende was, bleek dat ze een fout hadden gemaakt. HIJ HAD HELEMAAL GEEN AIDS! Hij mankeerde niets.
Misschien toch eens Molière lezen: Le maladie imaginaire” oftewel “De ingebeelde zieke”
Lieve mensen, ik waardeer al jullie warme belangstelling en waardering voor wat ik tot nu toe bereikt heb. Het is niet persoonlijk, maar ik denk dat het beter is voor mij om over te gaan tot het “leven van alle dag.” En als het anders is, als ik het mis heb, dan pas ik me op dat moment aan aan die realiteit.
Lieve groet Inge
P.S Alle dames met eierstokkanker: blijf reageren! Ik ga de reacties zonder naam bundelen, ik heb een aantal gezamenlijke zaken ontdekt, en als ik meer reacties heb, zou het interessant kunnen zijn om daar meer onderzoek naar te laten doen.





2 reacties
Hadden wij Le Maledie Imaginaire niet doorgewerkt op school samen met Ploeg????? Wat een boek:-(
Hallo Inge,
we hebben elkaar al eens aan de telefoon gehad.
Ik had eierstokkanker stadium 2
Het zat in 1 eierstok.
Alle 2 de eierstokken + baarmoeder + omentum verwijderd.
Moest preventief chemo hebben, ben zo bang voor chemo, dat ik het geweigerd heb.
Ga sinds kort mee met de controles zonder chemo.
Ca 125 3 vaginale echo gb.
In augustus herhalen.
Van mijn onderbuik nauwelijks last gehad, maar nog wel steeds bovenbuikklachten.
Op alle echo’s en ct scans van voor en na de operatie geen bijzonderheden te zien.
Dus ik ga ook maar “vrolijk verder”
Vond het wel een heftige tijd, ook het niet laten behandelen met chemo geeft stress.
Heb ik nu wel weer van me afgezet.
Ik word over weken 60 jaar, ga het uitgebreid vieren.
Hoe is het met jouw onrustige gevoel?
Groeten,
Wil Klein Hesseling.
reageert er nu niemand, die chemo geweigerd heeft.
Of weigert niemand het.