Vandaag weer vroeg wakker. Het infuus sneuvelt. Ik ben niet geschikt om ziek te zijn. Slechte vaten om te prikken. De vierde keer prikken zit het nieuwe infuus er pas in. Vervelend. Wat ook vervelend is, is dat de darmen het nog niet doen. Even lijkt het erop dat het begint door te stromen, maar [Klik op de titel]
Vandaag weer vroeg wakker. Het infuus sneuvelt. Ik ben niet geschikt om ziek te zijn. Slechte vaten om te prikken. De vierde keer prikken zit het nieuwe infuus er pas in. Vervelend. Wat ook vervelend is, is dat de darmen het nog niet doen. Even lijkt het erop dat het begint door te stromen, maar na een uur is daar toch weer het gevoel van een knoop, een kink in de kabel. De foto van de buik later die middag genomen is slechter dan de dag ervoor meldt de arts mij. Dat valt erg tegen. Alleen nog een heel klein slokje water….. Opnieuw wordt er aangedrongen op een ” lange lijn” een infuus met voeding. Die lijn wordt op de ok ingebracht door de anesthesioloog. Ik heb even geen puf voor nog een medische ingreep en houd het af, en krijg opnieuw….. een dag uitstel. Ik heb door de morfinelijn die in mijn rug ( epiduraal) was geplaatst een heel gevoelloos rechterbeen. Dat is erg makkelijk, want de injectie om trombose te voorkomen voel ik daardoor niet. Mijn stelling is: als de morfine nog steeds invloed op mijn been heeft zal dat met mijn darmen niet anders zijn! En dus komen mijn darmen traag op gang. Ik motiveer dus wel waarom ik nog een dag wil wachten…
Ik bel nog met mijn “ oud-collega” van chirurgie: “ Hoe deden we dat nou vroeger met die grote buik-ok’s?”
M’n zwager had in Tanzania ook niet de middelen na operaties zoals ze dat hier hebben dus ook hij zei: “ 5,6 dagen geduld…niets bijzonders” .
Bovendien ben ik “ macrobiotisch” gezond het ziekenhuis ingegaan dus kan ook wel tegen een stootje.
Ik denk dat ze me mateloos eigenwijs vinden maar ze respecteren me in ieder geval. Het voelt voor mij heel goed dat ik mijn EIGEN REGIE voer. Ik ben baas in eigen buik.
Ik pas de visie van Humanitas heel duidelijk op mezelf toe!
Er is ook weer een foto van de longen gemaakt maar daar is de uitslag nog niet van bekend.
Vandaag veel positief bezoek gehad en ik blijft optimistisch, alhoewel ik af toe vandaag wel wat chagrijnig ben hier door. Morgen moeten de darmen het doen…want hoe motiveer ik tot nog meer uitstel?
Laat een reactie achter!