Dinsdag voelde ik me doodziek, maar in de loop van de dag kwam ik er achter dat ik waarschijnlijk een virusje had, en dat blijkt rond te gaan. Neemt niet weg dat de tumormarkers weer op het niveau van augustus zijn, en dat ik niet kan ontkennen dat ik weer klachten heb. Je kunt ze heel makkelijk weg relativeren, tenminste ik ben daar een kei in. En zeg nou zelf, m’n haren zitten er net weer op en dan weer er af?

Daar word je op z’n minst moedeloos van. Maar goed, de scan is niet goed en vanaf morgen start ik weer met chemotherapie. Zo snel mogelijk alles weer aanpakken.

Hebben al die therapieën en mangosteen geen zin gehad? Niemand zal het precies weten, maar de laatste drie jaren waren wel jaren van kwaliteit. En de meeste leden van de mailgroep waar ik in heb gezeten, hadden slechtere resultaten. Veel slechter! Dus ja ik ga door met wat ik doe,  gecombineerd met chemotherapie.

Wederom heb ik geen keus, nou ja…wel een keus: ik kan het nu laten gaan, dan houd het op, of er opnieuw tegenaan gaan…
en kijk naar m’n mail eerder vandaag: het leven is de moeite waard.

-9 zelfs in Hoek van Holland!

Wij waren dan ook, zover het oog reikte, de enigen op het strand, een matige oostenwind. Het zand werd voor de verandering eens de zee in geblazen.

Maar vooral heel veel ijs in de branding, wat een prachtig gezicht! Omdat het een strenge winter zou worden had ik aan het begin van de winter op de markt een bontmuts en sjaal gekocht, bedekte mooi m’n kale hoofd..

Nou ik kan je zeggen..dat geeft wel heel veel warmte, ik zit nu met giga rode wangen dit epistel te typen.

Volgende bericht kom ik terug op mijn gezondheid, daar is wel wat over te melden, helaas.

de inhoud van mijn post op facebook:

Had mijn eierstokkanker stadium 4 voorkomen kunnen worden?

Oproep aan vrouwen en vooral ook aan artsen om dit te lezen!

Al jaren liet ik mijn borsten extra controleren omdat er zoveel borstkanker voorkwam in de familie, namelijk bij alle vrouwen aan mijn vaders kant. Ik was in leeftijd de volgende “aan de beurt” van de nichten. Geen van de twee huisartsen, die ik in die tijd gehad heb, hebben mij gewezen op het feit dat dan ook de eierstokken een groot gevaar waren… Het BRCA1 gen!

Mijn huisarts tien jaar geleden zei dat ik niet bang hoefde te zijn omdat het stopte bij mijn vader, mijn tweede huisarts zei dat dat onzin was, dus liet ik extra mijn borsten controleren, maar zij vergat dus dat de eierstokken er dan ook bij hoorden!
Er wordt dus nogal wat geblunderd door artsen, met alle respect. De consulente zei ons dat veel huisartsen het nooit tegenkomen in hun praktijk…

De laatste huisarts die ik had, heeft later met schaamte bekend dat zij het wel wist, maar het “vergeten” was te benoemen!

Een nicht had haar gen laten bepalen drie jaar ervoor, maar dat niet bekend gemaakt in de familie. De familiebrieven niet verstuurd.Kort nadat ik daar achterkwam (op het genetisch instituut) overleed zij, binnen een paar weken, aan eierstokkanker, nog voor ik de uitslag binnen had. Zij had al twee keer borstkanker gehad! Naar maar waar!
En mijn familie nam het mij zelfs kwalijk dat ik boos was…..

Ik ben nu bijna 3 jaar verder. Drie dagen voordat ik überhaupt wist dat ik iets mankeerde, heb ik www.lievergezond.nl geregistreerd om een website te bouwen over gezondheid. Ik heb vanaf de eerste dag een website bijgehouden over al mijn ervaringen.

Per jaar krijgen 1100 vrouwen eierstokkanker  en er overlijden er per jaar 1000 aan, 90%.  Gemiddelde levensduur 3 jaar. Hoe lager het stadium hoe beter je kansen….
tja de oncoloog gaf mij 1 max 1/2 jaar  met stadium 4 en volop  kankercellen  in de pleuraholte achter de rechter long.

De gynaecoloog zei na 2 jaar dat ik er misschien toch wel goed aan had gedaan om het het eerste jaar  zonder chemo te doen. Toen werd bekend uit een onderzoek dat het beter was pas te behandelen met chemotherapie op basis van klachten en iet op basis van een stijgende CA125.

Ik wil jullie ook wijzen op de website van Olijf, netwerk van vrouwen met gynaecologische kanker.

Hieronder het nieuws van gisteren:

Eierstokkanker ontstaat niet in de eierstok, maar waarschijnlijk in de baarmoeder. Dat hebben gynaecologen en pathologen van het UMC St Radboud in Nijmegen geconstateerd.

Jaarlijks krijgen 1100 vrouwen in Nederland te horen dat ze eierstokkanker hebben; 1000 vrouwen per jaar overlijden aan de ziekte. Als de kanker wordt ontdekt zijn de tumoren vaak al door de hele buikholte verspreid en de gemiddelde overlevingsduur is dan ook slechts drie jaar.

De onderzoekers betwijfelden of eierstokkanker wel in de eierstokken ontstond, omdat de cellen van de kanker niets gemeen hebben met de cellen van de eierstok. Toen een zeldzame tumor in de baarmoeder van een patiënt werd ontdekt waarvan de cellen overeenkwamen met die van eierstokkanker, zijn ze verder gaan zoeken.

Ook bij andere vrouwen met eierstokkanker werden overeenkomsten gevonden tussen de baarmoedercellen en het tumorweefsel. ‘Slijmvlies uit de baarmoeder kan terechtkomen in de eierstokken. Wij denken dat dat bij eierstokkanker gebeurt,’ zegt hoogleraar gynaecologische oncologie Leon Massuger.

Massuger en zijn collega’s denken na verder onderzoek over een jaar uitsluitsel te kunnen geven. Als zeker is dat de eierstokkanker in de baarmoeder begint, zou de behandeling ervan veel meer mogelijkheden krijgen. ‘We kunnen ons dan focussen op de ontwikkeling van een screeningsmethode of zelfs op een preventieve behandeling die is gericht op de bekleding van de baarmoeder.’

De resultaten van het onderzoek worden gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift International Journal of Gynecological Cancer. (ANP/Redactie)

NOS 332572-eierstokkanker-ontstaat-waarschijnlijk-in-baarmoeder.html

Wij hebben de oudejaarsavond met Sanne en Froukje doorgebracht en waren om 24 uur bij de Erasmusbrug, waar vanaf het nationale vuurwerk werd afgestoken. Prachtig! Het was lang geleden dat ik een groot vuurwerk gezien had en met een glas champagne in de hand was het helemaal af. Het was ook droog, dus we boften echt.

2 januari bloedprikken.

3 januari word ik al vroeg opgebeld door J. Ze heeft al heel wat doorgemaakt met borstkanker en operaties.
Een maand of twee geleden belde ze me voor het eerst, haar dochter, arts, had haar op mijn website gewezen. We hadden meteen een klik en het gesprek duurde geloof ik een uur. Ook zij was gediagnosticeerd met het BRCA1 gen. Zij had borstkanker gehad en daarna haar borsten laten amputeren en na verloop van tijd implantaten gekregen. Maar met de vreselijke pech dat ze een resistente streptococ op haar protheses had! Antibiotica had niets geholpen! En de kans was zeer groot dat de protheses er weer uit moesten.
Ik heb haar aangeraden als eerste haar darmflora op te krikken met capsules lactobacilles. En uiteraad, maar dat wilde ze al, als advies zoveel mogelijk mangosteensap te drinken. Haar dochter had daar al flink op gegoogled en ook de artikelen in PubMed gelezen.

Was de chirurg er in december nog van overtuigd dat ze ze waarschijnlijk weer moest laten verwijderen, 2 januari was hij zeer verrast!  Ga zo door en kom pas in september terug!

Dat zijn leuke cadeautjes aan het begin van het jaar.

Mijn eigen cadeautje was wat minder! Ondanks dat ik het niet zo voel, zijn mijn tumormarkers gestegen naar 263. Ik was even wat minder lekker, maar wie heeft er nooit iets? Het lijkt alsof je als je kanker hebt niet eens een dag van mindere kwaliteit kan hebben zonder dat iedereen onmiddellijk denkt: oeps..
Ik had er niet op gerekend dat ze gestegen waren en dan toch…

Twee dagen huilen, roepen we altijd en dan er weer tegen aan! Denk nou niet dat we echt twee hele dagen lopen te huilen, maar er is ruimte voor verdriet, want het is toch een tegenvaller.

Onmiddellijk vol in actie met verse groentesappen, veel wortelsap en een fles mangosteensap  per dag,
de meditatie van Roy Martina weer aan en er van overtuigd zijn dat we het tij kunnen keren en niet zoals een vriendin vroeg of ik alvast een plan klaar had voor het geval…. nee, rekening houden met er niet in slagen zorgt ervoor dat je er niet in slaagt!

Ik ga er dus 100% voor en maandag weer naar Limburg! Niet mislukt maar uitgesteld succes!

Het werkt pijnstillend en stressverlagend. Het bevordert een betere bloeddoorstroming en het verlengt je leven. Een nieuw wondermiddel? Neen. Het medicijn heet lachen. Het is wetenschappelijk onderzocht en bewezen. Dat onderzoek naar het effect van lachen heeft zelfs een eigen wetenschappelijk naam:

Optimistische vrouwen zijn gezonder
Onderzoekers van de universiteit van het Pittsburgh Medical Center hebben in een studie aangetoond dat optimistische vrouwen echt gezonder zijn dan ‘kniezers.’ En ze zijn niet over één nacht ijs gegaan. Ze hebben gedurende acht jaar bijna 100.000 vrouwen van 50 jaar en ouder onderzocht en concludeerden dat de lachebekken 30% minder kans op hartziekten hadden dan de kniesoren en 14% minder kans op ziekte in het algemeen.
Minder ‘hard’ onderzoek komt van een groep psychologen van de Wayne State University in Detroit. Zij concludeerden dat ‘goedlachse’ mensen langer leven.
Voor hun onderzoek bestudeerden zij 196 portretfoto’s van Amerikaanse honkballers uit 1952. De foto’s deelden ze in drie categorieën in: geen glimlach, gedeeltelijke glimlach en oprechte glimlach. Vervolgens werd gekeken naar welke honkballers waren overleden en hoe oud ze waren geworden. Van de groep spelers zonder glimlach bleek de gemiddelde leeftijd bij overlijden 73 jaar. Van de 64 spelers met gedeeltelijke glimlach was dit 75 jaar en van de 23 spelers met een oprechte glimlach 80 jaar. Uit een ander onderzoek van deze universiteit bleek reeds eerder dat mensen die vaak glimlachen op foto’s minder vaak scheiden. Diepgravender in dit geval is een Nederlands onderzoek van de psychiaters Frans Zitman en Erik Giltay. Zij maakten hiervoor gebruik van de gegevens van een onderzoek uit 1997 van de Wageningen Universiteit naar de relatie tussen gezondheid en eetgewoonten van duizend mensen tussen de 65 en 85 jaar waarbij de senioren ook gevraagd werd naar hun kijk op het leven en hun toekomstverwachtingen.
Na dat eerste onderzoek werd negen jaar lang de levensloop van de deelnemers aan het onderzoek gevolgd. Van de optimistische mannen was na negen jaar nog 65 procent in leven, van de pessimistische mannen slechts 40 procent. Bij de vrouwen leefde na negen jaar 70 procent van de optimisten en maar 50 procent van de pessimisten. Vooral de mannen en vrouwen die nog allerlei toekomstplannen hadden, bleek een langer leven beschoren.

Lachen helpt tegen de griep
Vrolijke levensgenieters zijn volgens de Amerikaanse psycholoog Sheldon Cohen van de Carnegie Mellon University in Pittsburgh beter bestand tegen het griepvirus en hebben ook minder vaak last van een loopneus. Hij besmette in 2006 proefpersonen met het griepvirus en keek hoe ziek ze ervan werden.
Hij hield daarbij rekening met alle denkbare factoren, zoals geslacht, gewicht en opleiding om zo het effect van ‘blijheid’ te bepalen. De conclusie: vrolijke mensen merken weinig van het griepvirus. Toch wil dat nog niet zeggen dat sombere mensen heel snel ziek worden. Hun weerstand is normaal gesproken goed, maar die van blije mensen is beter.

Het lachen is ons vergaan
Alle reden dus om meer te lachen. Maar vreemd genoeg lijkt het lachen ons in de afgelopen decennia een beetje te zijn vergaan.

De Duitse psycholoog dr. Michael Titze berekende dat volwassen mensen in de jaren vijftig 18 minuten per dag lachten, maar vandaag de dag nog maar 6 minuten per dag ondanks onze betere levensstandaard. Die betere levensstandaard heeft ons Nederlanders blijkbaar niet blijer gemaakt. Uit Amerikaans onderzoek onder ruim 69.000 mensen in 18 landen dat recent werd gepubliceerd in het vaktijdschrift BMC Medicine blijkt dat een op de zeven mensen in landen met hoge inkomens een depressie krijgt. Nederland behoort volgens dat onderzoek zelfs tot de drie meest depressieve landen. 

Ook met het ouder worden lijken onze lachspieren te verslappen. Waar kinderen gemiddeld 300 keer per dag lachen, komen volwassenen als ze eenmaal de grens van vijftig jaar zijn gepasseerd niet verder dan twee tot drie keer per dag. Het lijkt er dus op dat we het lachen een beetje verleerd zijn en het kind in onszelf zijn kwijt geraakt.

Voor komieken en cabaretiers lijkt dus een belangrijke taak weggelegd ook al kan betwijfeld worden of ziektekostenverzekeraars bereid zijn de medicijnverstrekking van deze vrolijke geneesheren te subsidiëren. Nieuw onderzoek zal dan bovendien moeten uitwijzen of droge Britse humor meer effect op de gezondheid heeft dan die typische Amsterdamse humor en of er een gezondheidsverschil is te meten tussen een bezoek aan een voorstelling van Jochem Meyer en André van Duin. Probleem zal altijd blijven dat het moeilijk is om op lange termijn een rechtsreeks verband en keihard wetenschappelijk bewijs te vinden voor de relatie tussen gezondheid en lachen. Dat lachen een positief effect heeft op ons welbevinden, daar is iedereen wel van overtuigd.

Vrouwen lachen vaker dan mannen

Dat blijkt uit een onderzoek van zorgverzekeraar VGZ uit 2008. Het onderzoek leerde ook dat een vrouwenlach harder en aanstekelijker is. Vrouwen zijn zich blijkbaar meer bewust van het feit dat lachen stress en pijn vermindert, het zelfvertrouwen en de afweer versterkt en hun sociaal leven kan verbeteren. Voor vrouwen is het wel belangrijk om te weten dat ander wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat je van lachen hongerig wordt en dus wellicht meer gaat eten.
Van de mannen gaf in het onderzoek van VGZ driekwart aan dat ze best wat meer zouden mogen lachen. Of dit drie jaar na het onderzoek reeds tot resultaten heeft geleid is onbekend. Overigens gaf het onderzoek geen antwoord op de vraag of vrouwen een beter gevoel voor humor hebben.

Bron: Lijfmagazine september 2011 door Pieter van Dam

Voor al degenen die geen persoonlijke kerstkaart van ons ontvangen hebben, plaats ik hem hier. Ik wens jullie allemaal heel goede dagen!

En voor wie moeite heeft positief te zijn of te blijven, plaats ik hieronder een link naar een blad dat in de wachtkamers van huisartsen ligt en waar  interessante artikelen in staan.

Een artikel waarin staat dat positief denken bewezen voordelen biedt voor een langer en beter leven en waarin de positieve effecten van het lachen beschreven worden, helaas lijkt de schrijver niet op de hoogte van lachyoga te zijn. Klik hier voor het blad, het artikel staat op pagina 18.

En is het niet heerlijk dat we alweer de kortste dag hebben gehad? We gaan weer op naar de lente!

Ik wens jullie alle goeds en tot in 2012!

Wij hebben gisteren een dagje vrijaf genomen van onze strandwandeling. Ik vond het te heftig! En aan de foto’s kun je zien hoe heftig! Alhoewel je het op de foto’s minder ziet dan wanneer je ervoor staat.

Het is heerlijk te leven met de elementen. Eerder schreef ik al over Dr.Emoto en de invloed van onze gedachten op onze cellen. Wij bestaan voor meer dan 70% uit water. Vergelijk deze twee kristallen maar eens met elkaar! Je kunt dus maar beter dankbaar zijn i.p.v. de hele dag zelfkritiek of lelijke gedachten te hebben! Ik denk vanaf het begin van mijn ziekte dat positief denken mijn proces zeer positief heeft beïnvloed! Doe er mee wat je wil…je hebt altijd een keus!

Tegen het water links  is gezegd: Jij sufferd!       en tegen het water rechts: Dank je!

Hieronder een impressie van vandaag aan het strand! Links: we konden niet naar onze vaste parkeerplaats rijden. Ik heb windschermen gezien die kapot gedrukt zijn door een zandduin!

Rechts is het pad naar Maribu Beach, die toch als altijd gewoon open zijn, waar de vuurtjes binnen weer gezellig branden, ons favoriete plekje in de zomer. In het echt is het nog imposanter dan op de foto’s. Ik heb er van genoten! En tegelijkertijd heb ik erg te doen met de ondernemers die zoveel op te ruimen hebben!

]]> http://www.lievergezond.nl/category/blog/storm-en-the-day-after/feed 0 http://www.lievergezond.nl/category/blog/dankbaar-schoonheid-4-zeehonden http://www.lievergezond.nl/category/blog/dankbaar-schoonheid-4-zeehonden#comments Tue, 22 Nov 2011 15:08:05 +0000 Inge http://www.lievergezond.nl/category/blog/?p=2018 Na de mist van de afgelopen dagen genoot ik extra van de schoonheid van de zee vanochtend! Rond negen uur liep ik met mijn blote voeten door de zee.
Ik heb het net even opgezocht, het zeewater is toch nog 11,8 graden! Valt wel mee toch?

Door de opkomende zon vandaag voelde zelfs het water warmer dan gisteren, volslagen onzin, maar zie de invloed van de geest.

De zee was bijna rimpelloos, zo prachtig en we hebben vier zeehonden gezien! Drie bij elkaar en later 1 apart.

Dankbaar om zoveel schoonheid, dankbaar om gisteren een gesprek van een uur met Jolande. Ook behept met het BRCA1 gen. weer een heel ander verhaal dan van mij, maar wij denken aardig hetzelfde! We zijn uitgenodigd om naar haar toe te komen op Vlieland! Is dat niet enig? Gisteren dacht ik: ik zal haar vragen of ik haar mag interviewen, want ook al heeft ze veel meegemaakt, ze is een kanjer. En ze belde me ook om te vertellen hoeveel  baat ze heeft bij het mangosteensap.

Gisteravond was hier een optreden van het Projectkoor. Ze zongen liedjes van Simon & Garfunkel en the Mama’s and the Papa’s. Heel gezellig en ik heb me meteen aangemeld. Vorig jaar zongen ze de Beatles. Ik wil wel weer eens lekker zingen!

Donderdag gaan we weer naar een lezing in Baarn. Van Joe Dispenza, daarna door naar Amsterdam, ik had nog een bon voor een hotel van €15.
Pakken we de dag erna een Albert Cuypje, drinken koffie bij mijn zus die terug is uit Zuid-Afrika en dan blijf ik bij haar slapen om de volgende dag naar de Iceman te gaan!

Leuk programma he!

Genieten op het strand!

Huh??? Je weet wel, die meneer die in een bak vol ijsblokken kan zitten, de marathon loopt in de woestijn zonder te drinken….

Die man die het onmogelijke lijkt te kunnen.

Op  zijn website: http://www.innerfire.nl kun je er alles over lezen, hieronder een samenvatting.

Als voorbereiding ben ik gevraagd koud af te douchen en daarbij mijn ademhaling onder controle te krijgen…

Ach voor iemand die iedere dag met blote voeten in de zee loopt….een peuleschilletje of

toch niet?? Nee best wel pittig!

Je ziet het niet zo goed, maar de zee dampte hier! Heel bijzonder om te zien, het vroor en het water was warmer, alsof er stoom af kwam.

Recordpoging

Wim Hof heeft als de Iceman veel records verbroken en kan maar liefst 1 uur en 50 minuten in een cabine met honderden kilo’s aan ijsklontjes staan.
Met deze workshop zit je eerste rij en ervaar jij hoe de Iceman een recordpoging onderneemt.
Voordat Wim zijn uitzonderlijke record probeert te verbreken hoor je van hem met welke methode jij dit ook kunt bereiken.

Uitdagende workshop Iceman voor particulieren

workshop Wim Hof, the Iceman

Voor deze workshop kun je je individueel opgeven om meer te weten te komen over concentratie-, ademhalings- en lichamelijke technieken. Door zelf deze technieken te beheersen kun je een beter contact maken met het zenuwstelsel, je immuunsysteem beïnvloeden en ziektes voorkomen, een betere bloedcirculatie realiseren en je concentratie en doelgerichtheid verbeteren. Kortom: je kunt veel meer uit je lichaam halen met deze technieken dan je eigenlijk dacht.

Alle voordelen van Wim’s technieken

Wim’s technieken zorgen er niet alleen voor dat je controle kunt krijgen over je autonome zenuwstelsel, het levert je ook de volgende voordelen op:

• het immuunsysteem kunnen beïnvloeden
• geestelijke wil kunnen beïnvloeden
• beter verloop bloedcirculatie
• groter vermogen krijgen door specifieke ademhalingsoefeningen
• verbetering van het concentratievermogen en de doelgerichtheid
• meer vertrouwen krijgen in eigen kunnen en dit bewust ontwikkelen.