Het is mijn verhaal over de laatste maanden , een lange versie waarmee ik anderen hoop te inspireren.

Een korte versie voor wie alleen de hoofdlijnen wil weten.

Bovendien een artikel dat verschenen is in Beyond Medicine over de geschiedenis, de werking en de onderzoeken aan universiteiten over de mangosteenvrucht

Onderstaand artikel is eerder verschenen in Beyond Medicine.

Dit artikel laat heel duidelijk de eeuwenlange historie van het gebruik van de mangosteen zien, alsmede de vele recente onderzoeken verricht aan universiteiiten in de laatste decennia.

In India en Zuidoost Azië hebben traditionele genezers de Mangosteen eeuwenlang ingezet vanwege haar gezondheidsvoordelen.

In Thailand en China worden preparaten, gemaakt van de schil (of vruchtwand), als antibacteriologische en antiparasitaire behandeling bij dysenterie en andere vormen van besmettelijke diarree ingezet.
De adstringerende kwaliteiten van de plant zijn eveneens nuttig om bij mensen met diarree dehydratatie en het verlies van essentiële voedingsstoffen in het spijsverteringskanaal te voorkomen.

In Azië wordt allang erkend dat de Mangosteen krachtige ontstekingsremmende eigenschappen bezit en effectief is bij de behandeling van eczeem en huidaandoeningen waar versnelde groei van de huid een rol speelt, zoals psoriasis.

In het Caraibisch gebied wordt van de Mangosteen een thee gemaakt, bekend als ‘eau de Creole’, die als drankje gebruikt wordt bij ver-moeidheid en lage energieniveaus, symptomen die wereldwijd door miljoenen mensen worden ervaren.

De Brazilianen gebruiken een soort-gelijke Mangosteenthee als ontwormingsmiddel en hulp bij de spijsvertering. In Venezuela worden parasitaire huidinfecties behandeld met kompressen van de vruchtwand, terwijl de Filippino’s een Mangosteenextract inzetten om koorts onder controle te krijgen.

Je kunt stellen dat de Mangosteen al eeuwenlang wordt gebruikt in de strijd tegen infecties. Tot nu toe zijn verschillende onderzoeken gedaan waarbij het effect van de xanthonen in de Mangosteen op een specifieke bacterie werd onderzocht. Een andere werking kwam naar voren, namelijk dat xanthonen een grote rol spelen in de strijd tegen vrije radicalen.

Onderzoekers aan de Prince Songkla Universiteit in Thailand onderzochten de xanthonen in de Mangosteen op hun antibacteriële eigenschappen “om de mogelijkheid te onderzoeken het dan te ontwikkelen tot enkele farmaceutische preparaten.” De onderzoekers isoleer-den verschillende xanthonen (alpha-mangostin, gartanin, gamma-mangostin, 1-isomangostin en 3-isomangostin) uit de vruchtwand van de Mangosteen. Deze geïsoleerde xanthonen in de Mangosteen werden in vitro onderzocht op hun werking tegen Staphylococcus aureus (normale en penicillineresistente stammen). De resultaten lieten zien dat de meeste xanthonen enige antibacteriële eigenschappen bevatten (MIC van 1,56). Om kort te gaan: xanthonen in de Mangosteen beschikken over antibacteriële eigenschap- pen tegen gewone en penicillineresistente Staphylococcus aureus bac- teriestammen.

Wetenschappers in Thailand onderzochten de antibacteriële werking van extracten van de vruchtwand van de Mangosteen (alpha-man- gostin, gamma-mangostin en een mengsel mangostin) door negenen- negentig geïsoleerde MRSA-bacteri- ën van ziekenhuispatiënten in Thailand te gebruiken. De resultaten van het experiment luidden dat “(het) mengsel mangostin het krachtigst werd bevonden. Het gaf een MIC van 1,48 mg/ml wat gelijk staat aan de MIC van vanco-myocin.” Samengevat: xanthonen in de Mangosteen bleken in vitro in de strijd tegen MRSA op zijn minst net zo krachtig te zijn als het op recept verkrijgbare antibioticum vancomyocin.

Wetenschappers aan de Chiang Mai Universiteit in Thailand onderzoch-ten het effect van de polysacchariden in de Mangosteen op de intracellulaire bacteriëndodende werking van monocyten tegen Salmonella enteritidis (S. enteritidis). Monocyten werden toegevoegd aan talrijke petrischaaltjes met daarin S. enteriditis. Sommige petrischaaltjes bevatten polysacchariden uit de Mangosteen en sommige niet.

De resultaten van het experiment wijzen erop dat de polysacchariden in de Mangosteen “fagocyten stimuleren en intracellulaire bacteriën (S. enteritidis) doden.” De onderzoekers veronderstellen dat polysacchariden in de Mangosteen fagocyt immuuncellen stimuleren om superoxide aan te maken. De resultaten wijzen er in vitro op dat polysacchariden in de Mangosteen immuuncellen ertoe zetten krachtiger te worden en Salmonellabacteriën te doden.

Onderzoekers in Japan toonden aan dat de anti-MRSA-werking van alpha-mangostin toenam wanneer gecombineerd met vancomycin. Met betrekking tot de Mangosteenvrucht stelden de onderzoekers: “De in vitro krachtige antibacteriële werking van xanthoonproducten tegen zowel methicillinresistente en methicillin-gevoelige Staphylococcus aureus wijst erop dat de bestanddelen een brede farmaceutische toepassing toebedeeld zou kunnen worden.” Met andere woorden: het xanthoon alpha-mangostin in de Mangosteen beschikt in vitro over krachtige antibacteriële eigenschappen in de strijd tegen MRSA.

Onderzoekers in Thailand onderzochten of preparaten van Garcinia Mangostana, Curvuma longa en Aloë vera over een antibacteriële en ontstekings-remmende werking beschikken bij acné vulgaris. Drieëndertig patiënten (mannen en vrouwen van veertien tot tweeën- twintig jaar) met lichte tot gematigd acné gebruikten het preparaat. Het preparaat toonde “een heilzaam effect bij de vermindering van ontstekingen van pukkeltjes en puistjes.” Vaak wordt in geval van acné vulgaris antibiotica gebruikt. Echter, binnen de dermatologie is antibio- ticaresistentie toegenomen. Om dit probleem te overwinnen, onderzochten onderzoekers aan de Mahidol Universiteit in Thailand medicinale planten als alternatieve behandeling voor acné vulgaris.

Negentien medicinale planten, traditioneel gebruikt voor hun anti-bacteriologische eigenschappen, werden in vitro onderzocht tegen de bacteriën die acné veroorzaken (P. acnes en S. epidermidis).
Van de negentien planten toonde het Mangosteenextract het grootste antibacteriële effect. De MIC- waarden tegen zowel P. acnes en S. epidermidis waren gelijk (0,039 mg/ml) en de MBC-waarden waren respectievelijk 0,039 en 0,156 mg/ml.

Met betrekking tot de Mangosteen concludeerden de onderzoekers dat “het werkzame bestanddeel van het Garcinia mangostana-extract interessant zou kunnen zijn voor verdere ontwikkeling als alternatieve behandeling van acné.”

Samengevat: van alle 19 planten was er van de Mangosteen de kleinste hoeveelheid nodig om P. acnes en S. epidermitis te doden.

Isoprene xanthonen (een xanthoon- molecuul gekoppeld aan een prenylgroep waardoor de werking wordt versterkt), geïsoleerd uit de vruchtwand van de Mangosteen, werden in vitro getest op hun vermogen tuberculose te bestrijden. Alpha- mangostin, beta-mangostin en garcinone B “hebben een sterk remmend effect op M. tuberculosis met een MRC (minimale remmende concentratie) van 6,25 mg/ml.”

Kortweg, ook in vitro zijn de antibacteriële eigenschappen van de Mangosteen tegen M. tuberculosis aantoonbaar. Enterococci en Staphylococcus aureus zijn twee van de meest voorkomende oorzaken van in het ziekenhuis opgelopen infecties. De laatste jaren is het aantal meldingen van comyocinresistente Enterococci (VRE) en methicilline-resistente Staphylococcus aureus (MRSA) infecties in ziekenhuizen wereldwijd toegenomen. In 2005 onderzochten onderzoekers aan de Gifu Universiteit in Japan natuurlijke producten als middel tegen VRE en MRSA. Daarnaast vonden zij het belangrijk mogelijk synergetisch gedrag van de actieve natuurlijke producten met antibiotica te onderzoeken, in de hoop hun werking te verbeteren.

Deze mogelijkheid werd onderzocht vanwege eerder onderzoek naar MRSA en de Mangosteenvrucht en haar synergetisch effect met antibiotica. Daarom werd onderzoek verricht naar de eigenschappen van de xanthonen in de Mangosteen (alpha-mangostin en beta-mangostin) tegen VRE en MRSA. De resultaten van hun experiment toonden aan dat “alpha-mangostin op zichzelf of in combinatie met gentamicin tegen VRE, en in combinatie met vancomycin tegen MRSA nuttig kan zijn om VRE- en MRSA-infecties onder controle te krijgen en in vivo nader onderzocht dienen te worden.” Gentamicin is een antibacterieel medicijn (antibioticum) dat op recept verkrijgbaar is.

In het kort: xanthonen in de Mangosteen vormen in vitro samen met antibiotica (gentamicin) een synergetische atmosfeer.

VRIJE RADICALEN

Onderzoek heeft aangetoond dat de oxidatie van ‘low density lipopro- tein’ ofwel LDL een belangrijke rol

speelt in de totstandkoming van atherosclerose. Als zodanig is de mogelijkheid in de natuur voorko-

mende stoffen te gebruiken om de oxidatie van LDL te remmen (schade door vrije radicalen) zwaarwe-

gend van belang. Alpha-mangostin, een xanthoon in de vruchtwand van de Mangosteen, beschikt over een

moleculaire structuur die potentieel in de strijd tegen vrije radicalen doet vermoeden, en zou daarom

“mogelijk de verandering door oxidatie van lipoproteïne kunnen remmen.”
De resultaten van het experiment tonen aan dat “mangostin, onttrokken aan de tropische vrucht Mangosteen, in vitro een effectieve remmer van LDL peroxidering is… afgeleiden van het hoofdbestanddeel zijn gemaakt en kunnen meer voordelen en therapeutisch potentieel bieden.”

Kortgezegd: Mangosteen is een krachtige antioxidant.

Tijdens een zoektocht naar natuurlijke antioxidanten isoleerde een groep wetenschappers alpha- en gamma-mangostin uit de vruchtwand van de Mangosteenvrucht. Hun experiment toonde aan dat “de antioxidantwerking van deze twee xanthonen gemeten was… en de bevindingen waren dat gamma- mangostin een krachtiger antioxi- dante werking liet zien dan… alpha-tocopherol.” (Alpha-tocophe- rol is een vorm van vitamine E, een erkende, krachtige antioxidant.)

Dat een hoge consumptie van groenten en fruit in verband staat met een verminderde mate waarin degeneratieve ziektes als kanker, hart- en vaatziekte en ontstekingsziektes zich voordoen, is goed gedocumenteerd. Wetenschappers in Singapore testten zevenentwintig fruitsoorten die in Azië voorkomen om hun antioxidante potentieel vast te stellen in de hoop dat de beschermende effecten van een vrucht in relatie staan tot de verschillende antioxidanten die de vrucht bevat.

Van de talrijke onderzochte vruchten had Mangosteen één van de grootste antioxidante krachten. Onderzoekers in Taiwan probeerden de belangrijkste antioxidant bestanddelen in de vruchtwand van de Mangosteenvrucht te isoleren en identificeren. Met behulp van een methanolextract isoleerden zij alpha- en gamma-mangostin en toonden aan dat gamma-mangostin de sterkste antioxidant eigenschappen bezit. Aanvullend merkten de onderzoekers op dat “het enige verschil in de structuren van de twee geïsoleerde bestanddelen de methylgroep is. Daarom kan worden verondersteld dat de omliggende hydroxylgroepen om C-6 en C7 van xanthonen bijdragen aan een sterkeantioxidante werking.”

In Singapore werden “de antioxidante werking van drie lokale vruchten – Durian, Rambutan en Mangosteen, onderzocht.” Nadat onder-zoeken, waarbij gebruik gemaakt werd van de Trolox Equivalent Antioxidant Capacity test, waren uitgevoerd, concludeer- den de onderzoekers dat “het Mangosteenextract de sterkste antioxidante werking liet zien.”

ONTSTEKINGEN

Onderzoekers aan de Universiteit van Madras onderzochten met behulp van ratten de ontstekingsremmende eigenschappen van de Mangosteenvrucht en haar xanthonen. Zij ontdekten dat van sommige van de xanthonen in de Mangosteen melding was gemaakt dat zij “pijnstillende en anticonvulsieve effecten produceren.” Tevens

verklaarden zij dat de xanthonen in de Mangosteen “in belangrijke mate ontstekingsremmend werken… zowel via het buikvlies als langs de orale weg.” Zij concludeerden dat “de ontstekingremmende effecten van deze bestanddelen toegeschreven konden worden aan de synthese met het blokkeren van prostaglandines”. Een interessante aantekening in de kantlijn is dat sommige xanthonen in de Mangosteen geen verergering van

maagzweren veroorzaakte, wat de onderzoekers deed opmerken dat “mangostin in experimenten met

dieren een belangrijke antiulcerwerking heeft.”

Een andere groep wetenschappers uit India toonde aan dat “mangostin, een belangrijk xanthoon in de

G. mangostana, actief bleek in het stoppen van zowel acute als chronische ontstekingen.” Natuurlijke producten met het vermogen de werking van histamine en serotonine tegen te gaan, zou als therapeutisch middel voor de

behandeling van verschillende allergieën interessant zijn.

Onderzoekers hebben aangetoond dat xanthonen in de vruchtwand van de mangosteen “een antiallergische/ontstekingsremmende werking hebben als gevolg van de remming van de afgifte van histamine en synthese met prostaglandine E2.” De auteurs verklaren vervolgens: “Mangosteenextract kan een nuttig onbewerkt medicijn zijn voor de behandeling van allergieën en/of ontstekingen.”

Onderzoekers in Japan vervolgden hun onderzoek naar de ontstekingsremmende eigenschappen van de

Mangosteen. Met behulp van glioomcellen van ratten toonden de wetenschappers aan dat “gamma- mangostin … de aanmaak van prostaglandine vermindert door de directe remming van COX.” Het onderzoeksmodel omvatte tumoren in het centrale zenuwstelsel van ratten, waarbij indirect werd aangetoond dat gamma-mangostin “een

van de kandidaatmedicijnen is voor de behandeling van aandoeningen in de hersenen die gepaard gaan

met ontstekingen.”

Tevens toonden ze aan dat het xanthoon gamma- mangostin in de Mangosteen “rechtstreeks… de overdracht van het COX2-gen voorkomt.” Zij concludeerden dat “gamma-mangostin niet alleen een aantrekkelijk nieuw farmaceutisch product is voor onderzoek naar het moleculaire mechanisme dat ten grondslag ligt aan

ontstekingen, maar ook een belangrijk nieuw bestanddeel voor de ontwikkeling van medicijnen voor de behandeling of ter voorkoming van ontstekingen en aandoeningen in de hersenen.”

MANGISTAN
De “koningin van alle fruit”
een veelbelovend fytotherapeutisch middel?

Eén van de grote voordelen van de mondialisering van onze leefwereld is het feit dat we van tijd
tot tijd ons kruidenarsenaal kunnen uitbreiden met nieuwe, gezondheidsbevorderende planten uit
andere hoeken van onze planeet. Zo blijkt de bijzondere, exotische vrucht
“mangistan” door haar uitzonderlijke rijkdom aan sterke antioxidanten
een veelbelovende plant te zijn om ondermeer ontstekingen tegen te
gaan, degeneratieziekten te voorkomen en de weerstand te verhogen.

Even voorstellen
De mangistan, ook “mangostan”, “mangoestan”, “mangosteen” of “mangis” genoemd, is een tropische vrucht met als botanische naam “Garcinia mangostana”, die behoort de familie van de “Guttiferae”. De mangistan wordt ons geleverd door een traag groei¬ende, groenblijvende boom (6-25 m groot) met een dichte, piramidale kroon, die pas na 10 à 15 jaar vrucht begint te dragen.

De mangistan is inheems in Zuid-Oost Azië en vermoedelijk afkomstig van de Sunda eilanden en de Molukken. Tegenwoordig is hij vooral te tref¬fen in Thailand, Cambodja, Vietnam, India, Maleisië, Sri Lanka, de Filippijnen, China, Taiwan, Australië en Hawaï en hij wordt nu ook in tropisch Afrika en Amerikagekweekt. Voor de groei van mangistan is een tropisch kli¬maat met voldoende luchtvoch¬tigheid en regenval vereist, als¬ook een vochtige, goed doorla¬tende en rijke grond. Deze boom verdraagt geen temperaturen onder de 4,5 graden Celsius en hij draagt alleen in de tropen vrucht. Hij heeft verder een donnkerbruine tot zwarte afbladderende schors en een binnenbast die rijk is aan een gele, bittere latex, draagt dikke, donkergroene, gaafrandige en elliptische bladeren en bloeit met mannelijke of hermafrodiete bloemen.

De vrucht zelf
De vrucht mangistan is botanisch gezien eigenlijk een bes. Deze paarse bes heeft een diameter van 3 tot 8 cm en lijkt wat op onze mispel. Uitwendig heeft ze een taaie, leerachtige tot 1,5 cm dikke schil (het ‘pericarp’), die bij rijpheid donkerpaars tot roodviolet van kleur is. De schil draagt rond de steel een krans van 4 houtige kelk¬bladeren, die behouden werden van de oorspronkelijke bloem. Binnenin de vrucht zit een krans van 4 tot 8 dikke, vlezige, sappige, bijna sneeuwwitte zaadmantels, die lijken op de partjes van een mandarijn. Bepaalde zaadmantels bevatten een vlak zaad, maar er zijn ook veel zaadloze vruchten (bij hermafrodiete bomen). De zaadmantels zijn overigens heerlijk van smaak, wat de mangistan één van de populairste tropische vruchten maakt. De zoetzure, aromatische smaak heeft wat mee van die van de lychee. Een mangistan is beperkt houdbaar.

Geschiedenis en traditioneel gebruik
In Azië wordt de mangistan beschouwd als de “koningin van alle fruit”. Ze wordt al zeer lang in de traditionele Oosterse geneeskunde ingezet als een algemeen gezondheidsbevorderend middel, dat het energiepeil verhoogt en allerlei kwalen helpt te voorkomen. Naargelang het Oosterse land in kwestie, wordt mangistan ondermeer ingezet bij ontstekingen, pijn, huidinfecties, wonden, blaasontsteking, diarree en dysenterie.
Na de vele analyses die inmiddels op deze vrucht zijn uitgevoerd, mag men stellen dat de mangistan ontegensprekelijk thuishoort in de groep van voedingsmiddelen die rijk zijn aan fytonutriënten zoals knoflook, soja en andere peulvruchten, granaatappel, bessen (cranberry’s, bosbessen, frambozen…), tomaten, chilipepers, grapefruit, uien, abrikozen, kolen, groene thee, shii-take…… Jammer dat we voorlopig moeten vaststellen dat bijna alle onderzoeken naar de gunstige effecten van de mangistan “in vitro” (in laboratoriumom¬standigheden) werden gedaan. De resultaten daarvan zijn veelbelovend en daarom zijn er dringend volwaardige klinische onderzoeken nodig om eventuele therapeutische effecten van de mangistan verder te onderbouwen.

Wat de mangistan zo uitzonderlijk maakt, is zijn gehalte aan welbepaalde, zeer sterke antioxidanten: de xanthonen. Xanthonen behoren tot de grotere klasse van de bioflavenoïden en in mangistan zitten als belangrijkste xanthonen “alfamangostine” en “gammamangostine maar ook ondermeer betamangostine , garcinone B en garcinone E dragen bij tot de werking. Van verschillende van deze stoffen zijn in laboratoriumcondities antioxiderende, ontstekingswerende en antimicrobiële eigenschappen aangetoond. Verder is ook het bioflavenoïde “epicatechine” een sterk antioxidant.

Voornaamste toepassingen
De meest in het oog springende eigenschappen van de mangistan zijn dus de uitgesproken antioxiderende eigenschappen. Dat wil zeggen dat deze vrucht een topper is in het onschadelijk maken van de zogeheten “vrije radicalen”. Deze agressieve stoffen die we binnenkrijgen via een onvolwaardige voeding en door het milieu, die ook gevormd worden door diverse stralingen en door zonlicht en die verder ook in onze eigen stofwisseling ont¬staan, zijn er de oorzaak van dat we verouderen, dat we ons moe kunnen voelen en dat er zich allerlei ontstekingsprocessen en degeneratieziekten in ons lichaam kunnen ontwikkelen. Daarnaast mogen ook aan mangistan mild ontstekingswerende eigenschappen toegekend worden. Men merkte ook dat mangi¬stan op een natuurlijke manier de histaminereceptoren in de maag blokkeert, waardoor een overmatige maagzuursecretie wordt afgeremd. Verder werkt mangostin versterkend op de haarvaten en de aderen en ziet men ook dat door een natuurlijke “bloedverdunnende” werking en de hoger beschreven antioxide¬rende werking het proces van atherosclerose in de slagaders wordt afgeremd we dus beter beschermd worden tegen hart- en vaatziekten. Ook een niet onbelangrijke afname van zenuwpijn werd gemeld. We mogen dus zeker stellen dat mangistan algemeen gezondheidsbevorderend werkt. Dr. J. Fredric Templeman, eminente kenner en voorschrijver van mangistan, ziet het totale extract van deze plant dan ook als een eerstelijnshulp bij de volgende ontstekingsziekten en degeneratieve ziekten:
−    zure oprispingen, brandend maagzuur, maagwandontsteking
−    spastisch colon (IBS) en diverticulitis (ontsteking in uitstul¬pingen van de darm)
−    gewrichtsontstekingen als reumatoïde artritis en ziekte van Behterew
−    fibromyalgie (weke delen reuma) en niet reumatische spier-en gewrichtspijn
−    negatieve stemming, milde depressiviteit, milde tot matige angsttoestanden
−    vermoeidheid, verminderde energie
−    mild chronisch longlijden (COPD)

Preventie van kanker
Tenslotte lijkt het er steeds meer op dat mangistan thuishoort in het rijtje van nutriëntenrijke planten die bijdragen tot de preventie van kanker zoals knoflook, groene thee, broccoli, waterkers, curcuma, spirulina, gerstegras en tarwegras. Naast de reeds hoger beschreven antioxiderende eigenschappen is in laboratoriumomstandigheden aangetoond dat mangistan chemopreventief en antimutageen werkt (ze remt het ontstaan van kankercellen af), dat ze rechtstreeks kankercellen kan doden en de uitbreiding van kanker kan afremmen. Vooral ter preventie van borst-, lever- en dikke darmkanker en leukemie kan mangistan zijn steentje bijdragen.

Verminderen van allergie
Omdat mangistan de kwaliteit van de immuniteit verbetert, er vastge¬steld is dat de histaminereceptoren geblokkeerd worden en het pro¬staglandinesysteem positief wordt beïnvloed, mogen er ook anti-a lle r – gische eigenschappen aan toegekend worden. Mangistan kan de ernst verminderen van:
−    huisstofmijtallergie en hooikoorts
−    milde tot matige astma
−    eczema
−    voedingsallergie en -intoleranties
−    ADHD (Attention Deficit and Hyperactivity Disorder)

Globale verbetering van de weerstand
Een eigenschap die ook aan mangistan mag worden toegekend is een bijzondere werking op ons immuunsysteem. Mangistan is zowel een “immunomodulator”, die de kwaliteit van onze weerstand verbetert als een “immunostimulans” die helpt bac¬teriën, virussen en schimmels af te remmen. In laboratoriu¬monderzoeken kon alvast worden aangetoond dat de monocy¬ten (welbepaalde witte bloedcellen) beter vreemde indringers kunnen fagocyteren of “opeten”. Extracten van mangistan remmen gevaarlijke bacteriën af zoals de beruchte “methicil¬line resistente” Staphylococcus aureus”, Mycobacterium tuberculosis (de verwekker van tuberculose), het HIV-virus, gevaarlijke schimmels als Fusarium oxysporum vasinfectum, Alternaria tenuis, Deschlera oryzae, alsook Salmonella typhi (de verwekker van typhus). Ook merkte men dat mangistan prebiotisch is en de goede darmflora bevordert en tevens koortsverlagend werkt.
Om al deze redenen wordt mangistan aangeraden bij een zwakke weerstand (immunodeficiëntie) en als ondersteunend middel bij de aanpak van diverse bacteriële, virale en schim¬melinfecties zoals:
−    diarree, dysenterie, maagwandontsteking
−    verstoorde darmflora
−    candidasyndroom, chronisch vermoeidheidssyndroom
−    wondinfecties, dermatitis (huidontsteking),
-      acne (ook uitwendig)

De totale vrucht gebruiken!
Heel belangrijk om weten is dat de meeste gezondheidsbevorderende xanthonen in de schil of het pericarp van de mangistan zitten. zich dus beperkt tot het eten van het vruchtvlees, mist het merendeel van de positieve eigenschappen! fytotherapeutische preparaten moet dus de gehele vrucht, de vruchtschil, verwerkt worden. Die schil geeft wel aan het sap moes van de totale vrucht een bittere smaak, waardoor er vaak fruit¬sappen aan toegevoegd worden om de inname toch lekker te houden.

−    Heel wat mangistanproducten worden verkocht via een netwerksysteem. Sommigen daarvan maken onterechte of overdreven claims in verband een kankerbestrijdend vermogen, anderen hebben niet de gewenste kwaliteit of bevatten niet voldoende van de vrucht. Zorg dus steeds voor een betrouwbaar product van een goede kwaliteit, dat zeker de totale vrucht bevat en deze in een voldoende hoeveelheid aanbrengt!
−    Win bij ernstige aandoeningen en kanker altijd eerst het advies van een arts in! Het grote voordeel is dat het gebruik van mangistan probleemloos kan gecombineerd worden met alle andere therapieën
−    Diabetici houden best rekening met het natuurlijke sui¬kergehalte als er aan het mangistanproduct ook andere fruitsappen voor een betere smaak zijn toegevoegd
−    Mangistan is zeer veilig in gebruik en er zijn totnogtoe geen nevenwerkingen van gekend
−    Er zijn geen contra-indicaties (aandoeningen waarbij het niet mag worden geven) gekend voor mangistan
−    Gebruik enkel mangistan op voorschrift van een arts als je behandeld wordt met chemotherapeutica (anthracycli¬nes, platinumderivaten, alkylerende middelen) of radio¬therapie ondergaat

Bron: Biogezond

De mangosteenvruchtwand, het deel van de vrucht dat de vrucht of de zaden omsluit, wordt gewoonlijk niet weggegooid, zoals je bijvoorbeeld de schil van een sinaasappel zou weg gooien.

De vruchtwand is namelijk het gedeelte van de vrucht dat vele voedingsstoffen bevat.
Voor Mangosteensap wordt gebruik gemaakt van de hele vrucht, zowel de binnen- als de buitenkant.

De totale vrucht gebruiken!
Heel belangrijk om weten is dat de meeste gezondheidsbevorderende xanthonen in de schil of het pericarp van de mangistan zitten. zich dus beperkt tot het eten van het vruchtvlees, mist het merendeel van de positieve eigenschappen! fytotherapeutische preparaten moet dus de gehele vrucht, de vruchtschil, verwerkt worden. Die schil geeft wel aan het sap moes van de totale vrucht een bittere smaak, waardoor er vaak fruitsappen aan toegevoegd worden om de inname toch lekker te houden.

Ondersteunend bij tal van ziekten

Dr. J. Fredric Templeman stelt ook dat mangistan, naast andere therapeutische maatregelen,
zijn plaats heeft bij de aanpak van ontstekingsziekten en degeneratieve ziekten als:
−    bindweefselziekten (zoals Lupus, sclerodermie)
−    discusaandoeningen (sleet aan de tussenwervelschijven)
−    osteoporose (botontkalking)
−    zenuwpijn bij diabetes en M.S., Carpal Tunnel Syndrome
−    migraine en chronische pijnsyndromen
−    maag- en dundarmzweren, aambeien
−    aderverkalking, hart- en vaatziekten, hoge bloeddruk, ver¬hoogd cholesterolgehalte
−    ziekte van Crohn, Colitis ulcerosa (ontstekingsziekten van de darmen)
−    insulineresistentie, diabetes type 2 (ouderdomsdiabetes)
−    depressiviteit, postmenopauzale gemoedsstoornissen
−    PMS (Premenstrueel syndroom), menopauzale symptomen
−    cystische fibrose (taaislijmziekte of mucoviscidose)
−    psoriasis
−    ziekte van Parkinson, ziekte van Alzheimer, multiple sclerose, myasthenia gravis
−    mac ula deg eneratie (leeftijdsgebonden achteruitgang van het gezichtsvermogen)
−    glaucoma (oogbaloverdruk), cataract (Staar)
−    vroegtijdige ouderdomsverschijnselen
−    onvruchtbaarheid door overmaat vrije radicalen
−    benigne prostaathypertrofie (goedaardige prostaatvergroting)
−    obesitas (overgewicht)