Deze ochtend een X-thorax laten maken, ze houden je bezig. Gelukkig wonen we op loopafstand van het ziekenhuis. Daarna komt mijn nicht op de koffie en zij is zo lief om ons even naar Berkel te brengen, waar om 14 uur de begrafenis plaatsvindt van collega Ina uit Humanitas.
Heel, heel erg geschokt ben ik geweest [Klik op de titel]
Deze ochtend een X-thorax laten maken, ze houden je bezig. Gelukkig wonen we op loopafstand van het ziekenhuis. Daarna komt mijn nicht op de koffie en zij is zo lief om ons even naar Berkel te brengen, waar om 14 uur de begrafenis plaatsvindt van collega Ina uit Humanitas.
Heel, heel erg geschokt ben ik geweest dat haar is overkomen, waar ik een paar weken geleden zelf zo bang voor ben geweest. De 13e maart ziek worden. Na een paar dagen horen dat je kanker hebt met een redelijk goede prognose en dan binnen een paar dagen je laatste adem uitblazen!
Wat een intens verdriet voor de familie, en zeer zeker ook voor Ina’s naaste collega’s!
“ Stoer dat je er bent” fluisteren een aantal mij toe. Ik vind dat ik dat hoor te doen en ik wil dat ook.
Bij de plechtigheid en de toespraken merk ik wel dat het me meer raakt dan in een andere situatie. Er flitsen andere beelden door mijn hoofd. Daar kan ik niets aan doen.
Cor spreekt goed zoals hij dat altijd doet. Hij zegt dat hij het niet voor mij gaat doen, en ik wil tegelijk iets soortgelijks zeggen tegen Cor.
Lieve lezers: Ik ga voor het leven!
Vanmiddag nog even bij Sanne op balkon in de zon gezeten. Morgen gaan we naar de bibliotheek in Rotterdam, daar is van alles te doen. Zondag komen mijn broer en schoonzus op bezoek.
Maandag gaat Marco weer werken en ga ik wat dieper in op mijn blog wat mijn plannen zijn voor de komende maanden.
De allereerste verandering die wij vanaf vandaag aanbrengen is dat wij voortaan om 22 uur naar bed gaan.
Gelieve dus niet meer te laat te bellen.
Ik zal maandag uitleggen waarom wij dit doen.
Wij, vooral ik, nachtbrakers….doen dit niet zomaar!
Laat een reactie achter!