Een inhaalslag

Heb ik mijn blog toch wel ernstig verwaarloosd! Ik heb toch gezegd dat het een drukke maand gaat worden? Wel, wees gerust ook al schrijf ik een paar dagen niet: Het gaat goed en ik werk heel hard aan mijn herstel. Ik doe alles wat in mijn vermogen ligt om mijn streefdatum van 1 juni [Klik op de titel]

Mams met haar 4 kinderen in het Kurhaus

Mams met haar 4 kinderen in het Kurhaus

Heb ik mijn blog toch wel ernstig verwaarloosd! Ik heb toch gezegd dat het een drukke maand gaat worden? Wel, wees gerust ook al schrijf ik een paar dagen niet: Het gaat goed en ik werk heel hard aan mijn herstel. Ik doe alles wat in mijn vermogen ligt om mijn streefdatum van 1 juni te halen.
Mijn zus roept al heel voorzichtig dat 1 juli ook oké zal zijn en dat is ook zo.
Mijn streven is om op 1 juni kankervrij te zijn. Dat is nogal wat hè om dat zo neer te durven schrijven. Tja, dat vind ik zelf ook. Maar als je je geen doelen stelt, gebeurt er niets en kabbelt het leven aan je voorbij, of in mijn geval: vreet de kanker aan je lijf… Ik ben dag en nacht bezig met mijn herstel. Ik zeg wel eens tegen Marco dat dit harder werken is dan “ gewoon” aan de chemo te gaan. Maar ik heb wel een geweldig leven nu, ben niet misselijk, heb geen haaruitval. Integendeel mijn lichaam wordt beter en beter!
Een korte samenvatting van de afgelopen week, want dit is voor mij ook een geweldig dagboek. Je weet vandaag toch al vaak niet meer wat je gisteren gedaan hebt? Laat staan over een maand.
Woensdag 6 mei heb ik mijn tweede hogedarmspoeling gehad in Berkel-Enschot. In de avond volgen we telefonisch het Amerikaanse coachingsprogramma dat hoort bij de: “ Mental Cleanse” van deze maand.
Geen televisie en geen kranten, geen negativiteit binnenlaten. weet je hoe snel dat went? Tijd over? Nooit, want er gaan al te weinig uren in een dag, zeker als je om een uur of tien naar bed gaat! Maar het geeft wel meer rust.
Donderdag 7 mei  zit ik twee en half uur in de E.E.S. Binnenkort ga ik mijn website wat veranderen en dan volgt hier uitgebreide informatie over. Dit is een heel uniek iets. En de enige plek op het vasteland van Europa is in Woudenberg. Een vergelijkbaar iets heb ik van onze vriend Marc uit Californië gehoord, waardoor de zoon van zijn beste vriend al 7 jaar vrij is van leukemie.
Daarna rij ik filevrij terug naar Rotterdam, naar de Mullerpier. Ik heb daar afgesproken met Hetty en Marjo.
Hetty is over uit Syrië omdat haar zoon een ongeluk heeft gehad met de racefiets en in Dijkzigt ligt. Gelukkig gaat het wat beter. ( Nu ik dit schrijf is hij weer thuis)
Onze echtgenoten komen daar ook naar toe en zo eten we daar gezellig met z’n vijven.
Vrijdag 7 mei: ik ga naar Scheveningen vandaag. Het is mijn moeders moederdagweekend, dat wij haar cadeau gegeven hebben op haar 80ste verjaardag. Een weekend lang alleen met haar vier eigen kinderen. Even nog wat gezonde dingen kopen om mee te nemen en flesjes, water, en wijn. Dan een fles Chanel no.5, want het is tenslotte zondag moederdag en we hebben gezegd dat je als je 80 bent nooit meer zonder je favoriete luchtje mag zitten.
Marco brengt mij weg, ik ben er als eerste. Ondanks de meivakantie hebben alle anderen vanuit alle richtingen veel last van files. Nou ja, het regent en stormt en het weekend is nog lang! Geen stress, vooral: geen stress!
We hebben een topweekend gehad. We hebben zaterdag overdag herinneringsplekjes van mams opgezocht in Wassenaar en Scheveningen en we zijn naar het monument op de Waalsdorpervlakte gelopen.
Zaterdagavond hebben we gegeten in het Kurhaus, altijd schitterend om daar te zitten. Zondag in de ochtend, uitslapen, of wandelen of hardlopen langs het strand, ieder doet waar hij/zij zin in heeft. Daarna hebben we gebruncht op de pier bij van der Valk, ook een aanrader. Wat een uitgebreid buffet. We hebben weliswaar het dessertbuffet gemist vanwege  tijdgebrek, maar het was zo ook ruim voldoende, zeer gevarieerd en lekker. Om twee uur begint namelijk Tarzan, de musical die nu overigens bijna afgelopen is in het Circustheater. Ook een echte aanrader. We hebben er allemaal van genoten! Wat een spektakelshows zijn die musicals tegenwoordig. We hebben geboft met het weer, na de bui van vrijdag hebben we het drooggehouden met behalve, zondag overdag, wel veel wind.
Maandag weer naar Brabant gereden voor mijn colonhydratherapie. Eerst even bloedgeprikt natuurlijk. Daarna heb ik Paul opgehaald in Den Bosch. Paul werkt met ons samen in ons XanGo team en is bovendien een goede vriend, een absolute expert op computergebied en zeer inspirerend. Hoe jong dan ook, wij kunnen veel van hem leren! Als wij Paul op de trein terugzetten gaan we even een hapje biologisch eten bij de Groene Passage. Echt een ontdekking: je kiest uit wat je wilt en rekent af per gewicht wat je opgeschept hebt. En alles is gezond, en er is veel keuze.
Dinsdag, 12 mei, dag van de verpleging…
Eindelijk weer eens extra lang in bed gelegen, heerlijk pas om 10 uur eruit. Dat is wel nodig, want in het weekend heb ik echt kort geslapen. Niemand heeft ook maar aan iets gemerkt dat ik ziek ben. Ik voel me ook niet ziek en heb net zoveel energie en uithoudingsvermogen als de anderen.
Dat heet kwaliteit van leven.
Dan bel ik de assistente voor mijn uitslag…en gelukkig weer gedaald! Ik zit nu op 49!
In de avond eten Froukje en Sanne hier. Ik heb een heerlijke courgettesoep gemaakt, roergebakken wilde spinazie, biologische rabarber en gegrilde zalm. Biologisch culinair haha. Voor mijn moederdag krijg ik het Grote sap- & smoothieboek  cadeau! Dat is heel welkom, bij elk sapje staat waar het goed voor is.

Laat een reactie achter!

* Name, Email, en Reactie zijn verplicht.