Lievergezond.nl -

Waarom ik?

Hoe ik, terwijl ik zoveel weet, dan zo ziek geworden ben?

Het is en en en…nooit of of of. Het is niet eens in me opgekomen die gedachte.
Wat ik bij vele anderen ook lees, is dat het niet eens onverwacht komt. Wel het moment, maar het is alsof je weet dat het jou eens zal overkomen.
Ik denk dat Dr.Hamer het in mijn geval bij het juiste eind heeft. Ik denk ook dat ik het mijn leven lang ( niet opzettelijk) geprogrammeerd ( Esther & Jerry Hicks) heb. In onze familie komt heel veel kanker voor en veel op jonge leeftijd. Twintig jaar geleden toen mijn vader geopereerd is aan longkanker, heb ik deze gynaecoloog al gebeld: “ Het zit fout.” Hij kan mij dan met een echo geruststellen dat het spanningen zijn en dat het slechts opspelende darmen zijn. het gaat inderdaad snel over.
Tien jaar geleden heb ik een infiltraat aan die kant gehad. Marco en ik kennen elkaar dan net en genieten van de tijd die ons dit samen oplevert.
Gedachten zijn krachten. Als ik in de maanden daarvoor zo heel veel werk, omdat ik na de echtscheiding alleen de financiën voor mijn kinderen draag ben ik in die tijd wel eens wat uitgeput. Ik heb toen eens geroepen: ” Ik zou wel eens een weekje in het ziekenhuis willen liggen met bedrust, maar niets ernstigs mankeren”  Uiteraard vergeet je zo’n opmerking weer, maar mijn dochters weten me er aan te herinneren als het dan gebeurt.
Een ander manier van omgaan met stress  en veel meer bewegen, meer weg achter die computer…
Oh ja, mijn allerliefste moeder is de enige die de echte wijsheid heeft en leeft, en wat hebben we er vaak grapjes om gemaakt  (afgelopen vakantie in Oosterijk met Monique en Jan nog) of er van gebaald in vroegere jaren, maar het is zo waar: alles met mate meisje..
Het wordt steeds duidelijker, want zelfs als je ongezonde dingen doet, maar maar een beetje…is het niet zo erg.

Maar ook: werken aan je levensopdracht, je blauwdruk, je missie in het leven.
Christiane Beerlandt slaat voor mij de spijker op de kop, als zij schrijft over eierstokkanker. Het lijkt vaak wat zweverig, maar als je daar overheen leest en de boodschap begrijpt…
Het boek waar ik over spreek heet ook de Sleutel tot Zelfbevrijding.
Meer in balans zijn. (Kijk de DVD van Louise Hay: Je kunt je leven helen. Of je hierin iets herkent. Het kan je redden.)

En net als je daar allemaal aan begint te werken gaat het mis. Dat schijnt heel vaak zo te zijn, vertelt de arts Henk Fransen in zijn lezing.

Oh ja, en gewoon je XanGo drinken. Ik ben er het laatste jaar heel slordig in geworden. Ik neem het als ik me eens verkouden voel worden, maar ik ben zo KERNGEZOND….Als het je pijn vermindert of het geeft je meer energie, dan merk je het wel wanneer je het vergeet.
Maar als je altijd energiek bent en nooit moe dan vraagt het discipline om er aan te denken.

Ik verwijt het mezelf niet. Zo is het leven gegaan, maar ik wil wel heel duidelijk stellen dat ik ook zelf de verantwoordelijkheid voor mijn ziekte neem. Ik heb mijn leven lang er een hekel aan gehad als mensen in de slachtofferrol duiken: “ Kijk wat is mij overkomen…”
Zo zit ik niet in elkaar. Ik constateer, maak de balans op en ga aan de slag.
Zo kent iedereen mij ook, en ik denk dat ik in deze situatie wel mag concluderen dat “ik zo ben.” Bereid te onderzoeken en bereid te veranderen… maar net iets aan de late kant..
Ik werk nu heel hard aan mijn herstel op lichamelijk, geestelijk en spiritueel gebied.
Door alle kennis en contacten gaan ook heel snel vele deuren voor mij open.
Ik denk dat ik een missie heb en dat het mijn tijd nog niet is. Ik heb toch ook niet voor niets deze domeinnaam www.LIEVERGEZOND.NL   kunnen registreren?
Ik kan toch ook niet voor niets terecht bij een Belgische arts al de volgende maand die normaal een wachttijd van 1 jaar heeft?
Ik ga niet vechten….Niet vechten? MMM denken jullie nu: “Jij niet? “
Nee door te vechten trek ik namelijk meer aan van wat ik niet wil.

Kijk maar:

“ Denk niet aan een roze olifant”

haha wat zie je voor je? Juist. een roze olifant!  Dus:

IK kies voor het leven