Het is een kruidendrankje (later zal ik de naam ervan bekend maken, maar ik wil niet anderen in hun test beïnvloeden, want de kracht van de gedachte is heel sterk!) , dat nu door een aantal therapeuten getest wordt en bij goed succes op de markt gebracht gaat worden. Wij hebben de ontwikkelaar ervan uitgebreid gesproken en hadden er zoveel vertrouwen in dat we afspraken dat we mijn mangosteen lijfdrank zouden stoppen als test. Hieronder een uitgebreid verslag van de afgelopen periode.

4 maart CA125 laten prikken op 3 maart, uitslag 34 ( stabiel vanaf november 2010)

Begonnen met het kruidendrankje 2 x 2 theelepels, gestopt met mangosteen

5 maart ik merk wat dunnere ontlasting

6 maart zie gisteren, verder geen verschil

7 maart geen bijzonderheden

8 maart massage, onderzoek gynaecoloog, avond vrouwenavond Schiedam, geen bijzonderheden

9 maart wat minder energie? Pijnlijke ochtendstijfheid in handen

10 maart wat minder energie? Pijnlijke ochtendstijfheid in handen

11 maart naar Antwerpen op ziekenbezoek geweest, voel me goed. Pijnlijke ochtendstijfheid in handen

12 maart presentatie gegeven, ’s avonds gebowld met kids, Pijnlijke ochtendstijfheid in handen

13 maart naar Marco’s kleinkind geweest in Noord-Holland, voel me goed, Pijnlijke ochtendstijfheid in handen

14 maart Uroloog ziekenhuis, geen bijzonderheden, Pijnlijke ochtendstijfheid in handen

15 april Olijfochtend, patiëntenvereniging gyn. kankers eerste keer. Ik voel niets bijzonders, misschien een fractie minder energie. Pijnlijke ochtendstijfheid in handen

16 maart levend bloedanalyse, receptie en etentje bij vrienden tot 23 uur, prima en fit. Pijnlijke ochtendstijfheid in handen

17 maart massage en bloed laten prikken. Pijnlijke ochtendstijfheid in handen, druk op mijn “vullingen” in mijn kiezen.

18 maart Kennismaking met Carli, ik heb een andere sessie afgezegd van meridiaantherapie. Ook interessant, maar geld is beperkt. Ik kies nu hier voor. De druk in mijn kaken blijft, zo ook in mijn handen, geen verschil.

Alarm: de tumormarkers uitslag: CA125 met 10 punten gestegen… Ik ga door met het drankje maar neem er weer wat mangosteen bij.

Nu volgt een drukke week, wij maken hotelbonnen op!

20 en 21 maart verblijven we in Drenthe. Alsof mijn vullingen eruit rollen! Een enorme druk vanuit mijn kaken.

22 maart massage, bespreek mijn handen. Volgens Loek verkorte pezen, maar dat krijg je toch niet ineens. Eigenlijk zijn mijn handen de hele dag licht pijnlijk.

(Dit is zo gebleven tot vandaag 20 april, af en toe voel ik mijn handen wat minder, maar eigenlijk ben ik mij de hele dag “pijnlijk” bewust van mijn handen.

23 maart: de druk op mijn kiezen en tanden neemt af, we gaan lekker uit eten en overnachten op de SS Rotterdam

24 maart bezoeken een zieke ex collega, en vertrekken naar Arnhem voor een nachtje.

25 maart mijn handen storen mij, verder heb ik voldoende energie. We maken een wandeling op de Posbank en genieten van de prachtige lentedag. Eerste kopje koffie op een terras. In de avond hebben we een sessie met Christian Pankhurst, een trainer op het gebied van relaties. Wij assisteren bij dit event dat het hele weekend gaat duren.

We hebben een geweldig weekend, wij hebben alle sessies meegemaakt.

Zondagavond vertrekken we naar Eindhoven, de laatste bon deze week in de “Holiday Inn”.

28 maart na het ontbijt ga ik met Miranda naar de Beauty Trade in Utrecht. Een dagje slenteren langs beursstandjes. Kijken of er interessante partners voor ons product zijn.

29 maart weer naar de kapper, 3^e keer alweer sinds chemo. Ik voel wat druk onderin buik. Ga ik minder naar het toilet? Obstipatie?

Wat toenemende druk weer rechter nier loge? Verbeelding?

30 maart darmen functioneren goed, wel wat kriebelig gevoel onderin, haha net als toen ik zwanger was..

31 maart massage Loek ziet geen verschil, geen zorgen.

1 april alarmfase 1: Marco assisteert in de RAI bij T.Harv Eker. Hij moet er al om 6 uur in de ochtend zijn. Ik breng hem weg, en bedenk dat ik me dan wel erg vroeg kan laten prikken. Het is tenslotte vrijdag.

Ik heb het goed gevoeld! Mijn nieren hebben een probleem, mijn ureum is weer gevaarlijk verhoogd! 6,7 en de tumormarkers zijn gestegen naar 57!

Ik vertel Marco het hele weekend niets! Hij geniet zo van het event. En ik weet zeker dat ik zijn plezier bederf door het hem te vertellen. Het zijn hele lange dagen. Tot ’s avonds 23 uur! Korte nachtjes, maar gelukkig hoeven we niet terug naar Schiedam. Lang leve de hotelbonnen.

Ik stop het experiment! Dit voelt niet goed!

Ik ga terug op een hele fles mangosteen per dag.

8 april: de tumormarkers stijgen door! Nu al naar 69, maar gelukkig is het ureum weer oke!

11 april: Hetty is 1 dag hier, we hebben een lunch gepland! Jacqueline weer terug uit Spanje. We zijn weer compleet! We lunchen bij de Mullerpier in de buurt, want Marjo is aan het werk en breekt er tussenuit in haar lunchpauze.

Achteraf blijft Hetty tot de 27^e april. Maar hoe moeilijk afspraken soms te maken zijn met anderen, ons lukt het met z’n vijven altijd!

12 april ik heb mijn wekelijkse massage, en heb een sessie met Cardi, en moet haar mededelen dat ik het experiment gestaakt heb. Ik spreek met haar een sessie trance coaching af voor de volgende week.

14 april we doen een dagje Den Haag Caroline en ik. Gezellig babbelen en winkelen.

15 april tandarts en in de middag naar Roland Lugten Homeopatisch, Moerman en acupunctuur arts. Ik heb hem horen spreken op de dag van de nieuwe vereniging: “Baas over eigen lichaam” en dat was een zeer zinnige lezing. Ik had echt het idee:”woww hij heeft het begrepen.” Een arts volgens NTTT, de niet toxische tumor therapie. Zij zullen en mogen je nooit chemotherapie afraden, dat staat in hun statuten en anders zouden ze uit hun ambt als arts gezet worden, maar zijn ondersteunen je in je keus als je het anders wilt en ondersteunen je om de gevolgen van chemo en bestraling zo min mogelijk te maken.

Er schijnt een eenvoudig homeopathisch middel te zijn dat heel goed werkt om neuropathie te voorkomen of te verminderen.

Wij zitten er anderhalf uur binnen. En daar krijg ik via een telefoontje de uitslag van mijn opnieuw gestegen tumormarkers: 74, maar mijn nieren functioneren weer oke! We bespreken de voeding , want ik hoop daar nog winst te halen.

Dr.Lugten vraagt mij, mijn hele verhaal gehoord hebbende, of ik het eind mei aan zijn collega’s wil vertellen. Want met eierstokkanker zulke resultaten te hebben is zeker bijzonder, en mijn drankje zal daar zeker toe bijgedragen hebben.

16 april: we vieren de eerste verjaardag van Marco’s kleinkind Robin.

18 april: de stijfheid in mij handen van de laatste periode is echt hinderlijk.’s Ochtends kan ik vooral mijn rechter hand niet tot een vuist maken. Ik zet er een massageapparaat op in de ochtend en heb wel het gevoel dat dat iets helpt.

19 april: ik heb mijn wekelijkse massage en in de avond de trance coaching sessie bij Cardi. Dit heeft te maken met het gen, ik ga hier nog een apart stukje aan wijden.

20 april: Sanne is jarig, we eten in de stad bij de pizzeria, heerlijk buiten op het terras.

22 april, Goede Vrijdag: ik heb het tij nog niet kunnen keren! De tumormarkers zijn opnieuw gestegen naar 83. Een wekelijkse stijging van zo’n 7 tot 8 punten.

Waarom krijg ik ze nog niet naar beneden? De trance coach sessie heeft wat meer tijd nodig. Ik heb het op mijn Ipod staan en moet het dagelijks luisteren. Dat doe ik trouw. Wat meer kan ik doen? Misschien wat meer rust nemen? Dat zou het enige zijn dat ik nog kan verbeteren. De curcuma supplementen meer tijd geven? Ik ga stug door met een fles mangosteen per dag, met wat aanvullingen van andere supplementen.

Ik weet niet of jullie de ICE man gezien hebben op TV. Lees hier hoe evidence based het is dat je met je geest invloed kunt uitoefenen op je lichaam.

Ik ga hem mailen, ik wil zo snel mogelijk een training bij hem volgen.

Maar ook hier weer niet nieuws onder de zon: Coué heeft dit ook aangetoond en dat is allang geleden.

Morgen Tweede paasdag zijn wij de hele dag bij Niburu, ook deze dag gaat over het zelfhelend vermogen.

Zolang ik niet tussen zes plankjes lig zal ik blijven zoeken naar wat ik er zelf aan kan doen.

“ We krijgen het nooit weg,” zegt de oncoloog, ” het is afwachten wanneer het weer toeslaat.” Dat zullen we nog wel eens zien.

Ik heb geen klachten, mijn nieren en darmen functioneren goed. Soms denk ik wat bij mijn navel te voelen, maar je let ook overal op…
Als dr.Lugten niets geweten had, zou jij mij na het lichamelijk onderzoek beoordeeld hebben als een heel gezond mens.

Vandaag is het dinsdag 26 april: de dag gisteren heeft weer veel nieuws gebracht. Ik zal er later over schrijven.

Ik kreeg van Cardi nog een aanvullende meditatie om mijn Autonome Zenuw Stelsel positief te beïnvloeden. Denk aan de ICEMAN: het kan! Lees meer over de Iceman en het bewijs

Tot later..

Maandag werd onze neef Elmer 19 jaar. Wij hadden nog van die geweldige kaartjes van de NS. Ik reisde gratis met Marco mee en we hadden 1e klas upgrades, dus zijn we als verrassing naar Haren ( Groningen) gereisd.

Hiep hiep hiep hoera…
De beide oma’s en papa Jan

Elmer woont in een schitterend appartement in Borgheerd, een schitterende woonomgeving voor onze neef met het syndroom van Down. Voor wie meer wil zien: http://www.wooninitiatiefborgheerd.nl

Zo gezellig om er te zijn, alles is zo ongecompliceerd. Gesprekken onderling die nergens over gaan en zo verfrissend zijn! Zorgzaam en attent en lief voor elkaar. Een geweldige huiskamer, waar ze met elkaar eten, koken, tv kijken.

Cadeau van de medebewoners, een step!

Elmer heeft gekozen om nasi te eten en helpt de kok mee

Dat was een gezellig dagje! Op naar dinsdag, het gesprek met de oncoloog.

De arts sprak zeer luchthartig over de scan, ging niet in detail in op alle plekken. Wij vertelden niet wat wij al wisten, soms is het handiger om dat niet te doen. Uiteraard spraken we over de plek bij de navel. Zijn voorstel was om door te gaan met 3 zwaardere kuren, 1 keer in de 3 weken. Ik vroeg of de uitslag van de scan iets veranderde aan zijn prognose. Dat was niet zo. Eigenlijk hadden we het gevoel dat de scan weinig toegevoegd had, en dat de tumormarkers de belangrijkste graadmeter zijn. Vorig jaar werd dat in twijfel getrokken, nu baal ik daar van! Ik had dingen anders gedaan…
Ik vroeg of het bekend was dat een kuur iedere week misschien effectiever was dan 1 zwaardere iedere 3 weken. Niets over bekend. Dat valt mij tegen, dat lijkt me niet moeilijk te onderzoeken.

We hebben gesproken over de stents in mijn nieren. De oncoloog weet het niet en laat het over aan de uroloog. Vandaag heeft de uroloog besloten dat het verstandig is ze te vervangen. Dat gaat de 14e gebeuren. Die dag moeten we toch al naar het ziekenhuis. Want dan gaan Froukje, Sanne en ik naar de poli voor ons borstonderzoek i.v.m. het BRCA1 gen. Weg uit de Daniel den Hoed, waar wij niet tevreden over waren. Froukje en Sanne worden daar steeds met elkaar verwisseld, en mijn linker en rechter borst worden gewoon verwisseld. Erg, erg slordig! Gezien onze positieve ervaringen in het Vlietlandziekenhuis stappen wij daar naar toe over.
Zolang ik aan de chemo ben is door de nieuwe stents in ieder geval de afvloed van mijn nieren gegarandeerd, wat erg belangrijk is om alle afvalstoffen af te voeren. Het blijft koffiedik kijken of het goed gaat als ze verwijderd worden. Door littekenweefsel zouden de urethers dichtgedrukt kunnen worden, of door tumormassa. Het schijnt erg lastig te zijn om dat te volgen. Waarschijnlijk alleen door mijn gewicht in de gaten te houden.

We hebben gesproken over de Taxol, want mijn voeten voelen anders dan anders. Aangezien de Taxol naar mijn idee, toch wat dubieus is (ICON onderzoek) hebben we afgesproken dat we dat per keer bekijken. Als de neuropathie toeneemt, gaat de Taxol er af.
Al met al gingen we niet echt met een bevredigd gevoel naar huis. Van tevoren hadden we zelf al besloten dat ik nog met de chemo door zou gaan. Moeilijk de vinger op te leggen, waarom voelen we dat nu zo? Vooral omdat hij zo luchthartig over de scan heenging, waar wij wel van geschrokken waren.
Toen ik het voor het eerst bij deze arts was, reageerde hij eigenlijk ook op deze manier. Het ligt ook niet aan hem,
maar we hebben van andere artsen tegenstrijdige informatie gehad.
Deze arts volgt de tumormarkers en ook al stijgen ze wat, als je geen klachten hebt doet hij niets. Pas als er klachten zijn volgt er onderzoek.  Ik weet het nu: als mijn tumormarkers Ca125 weer laag zijn, trek ik verder echt mijn eigen plan weer! En ja, ik blijf wel onder controle!
De geest is zo’n groot deel van het geheel. Deze arts weet dat denk ik heel goed en kiest ervoor om je niet ongerust te maken. Ik weet waar ik voor mezelf nog aan moet werken. De overtuiging dat eierstokkanker, en zeker stadium 4,  een heel slechte prognose heeft. Waarom bij eierstokkanker meer dan bij andere kankers? De artsen weten het niet. En dat de slechte prognose een onontkoombaar feit is,  moet uit mijn systeem. Ik moet mijzelf overtuigen dat ik anders ben…., dat ik andere keuzes maak, andere kansen heb.
Het kan heel explosief gegroeid zijn, dat is goed mogelijk antwoordde hij op mijn vraag, en ik denk dat het zo is. Later zal ik hierop terugkomen. Dit past helemaal bij de MetaMedicine theorie. Ik ga er eerst mee aan de slag, voordat ik het verder op mijn blog ga uitleggen.
Ik stuur deze week een email uit naar Amerikaanse instituten die op holistische wijze naar kanker kijken om hun resultaten met eierstokkanker te onderzoeken. Op een DVD hoorde ik wat interessants wat ik ook nog uit wil zoeken.
Misschien ook eens een verpleegkundige zoeken die haar masters gaat doen…ideeën voor een interessant onderzoek…

De komende 9 weken ben ik onder de pannen. Hoop wel dat ik de de tweede een paar dagen later mag doen, zodat ik me goed voel tijdens het afscheidsfeest van onze ( Humanitas) directeur Dhr. Becker op 30 september. want dat vind ik toch wel heel leuk om naar toe te gaan. Zal geen probleem zijn denk ik zo. Flexibele opstelling in het Vlietlandziekenhuis. Geen lange wachttijden. Mijn tevredenheid daarover blijft en dat is prettig, want ik zie het ziekenhuis dagelijks vanuit mijn mijn flat.

Vanaf vandaag ben ik mijn vernieuwde website aan het inrichten. Vandaag bereik ik het doel waarom ik dit domein registreerde op het moment dat ik NOG DACHT GEZOND TE ZIJN.  Kleur verandert nog wat. Maar hier kan ik veel meer relevante informatie op kwijt. Hierop kunnen jullie eindelijk ook je reactie kwijt. Of je aanmelden voor mijn nieuwsbrief die ik binnenkort ga sturen. Of informatie over XanGo of andere onderwerpen vragen. Of meer informatie vinden over mijn therapieën. Het zal wel een paar dagen duren voordat ik alle items heb overgeplaatst, maar het is ” Work in Progress”.

Ja het gaat goed! De dagen vliegen, maar bij wie niet?

Ik zal jullie eerst even bijpraten over mijn gezondheid. Eens in de zoveel weken maak ik een afspraak met de huisarts. En omdat ik nu ongeveer een scan zou hebben gehad ( na een chemo of twee) ben ik vorige week maandag naar haar toe gegaan. En dan is er ineens twijfel bij haar: ” Ik vind het toch lastig dat er geen specialist meekijkt.” En ik begrijp het, ik noem het stiekem ” het Sylvia Millecamsyndroom”. En ik respecteer het, uiteraard. Ik ben de enige in haar praktijk die zo’n afwijkend pad loopt. Ze belt met de andere oncoloog. Deze is erg verrast over mijn verhaal en zegt dat hij deze dame met dit bijzondere verhaal graag snel op zijn spreekuur ziet! En wel morgen. Marco werkt maar mams is een dagje over. dat komt mooi uit. Wij gaan er samen naar toe. Ik neem het gesprek op met toestemming om aan Marco te laten horen.

Een heel sympathieke dokter die zichtbaar verrast is, alles noteert en na lichamelijk onderzoek besluit dat een scan of x-thorax helemaal niet nodig is. Dat het alleen maar een extra stralenbelasting voor het lichaam is die helemaal niet wenselijk is.

Wat een verschil per dokter, de vorige arts vindt het overdreven als ik me er druk overmaak, omdat  er wel iets ergers in mijn lijf aan de hand is..Dat “beetje” stralen maakt dus niets uit…

Deze dokter zegt hetzelfde als wat ik eerder heb gezegd: ” Chemo kan altijd nog.”  Deze dokter denkt als ik? Deze dokter begrijpt dat het immuunsysteem heel veel zelf kan, als je het  goed ondersteunt? In ieder geval is er interesse en duidelijk geen tunnelvisie maar een “open mind”.

Als mijn bloeduitslag, mijn CA125 stijgt, dan ga ik over op Raw Food, en houd ik nog veel strenger mijn voeding in de hand dan dat ik het nu doe.

Mijn bloeduitslag, geen vocht achter de longen of in de buikholte en een normaal aanvoelende lever geven geen enkele aanleiding tot verder onderzoek. Deze dokter vraagt of ik het goed vind dat hij mee blijft kijken en of ik over drie maaanden terug wil komen.

1 juni binnen de normaalwaarden, dit doktersbezoek erbij, IK VERKLAAR MIJZELF WEER KANKERVRIJ!

En natuurlijk moet het stabiliseren. Ik ben ook niet gek, maar aangezien ik overtuigd ben van de kracht van positief denken heb ik besloten er op deze manier tegenaan te kijken. En ik ga door waarmee ik bezig ben.

Gek he, je vraagt je dan ineens af hoe dat werkt. Een griepje gaat over, een verkoudheid ook, een gebroken been, en een hersenschudding.. Maar hoe kijkt men tegen kanker aan? Ik denk dat de meerderheid van alle mensen denkt dat het nooit meer overgaat. Als je zoals ik, al jaren in Humanitas werkt, heb je een hekel aan het woord patiënt. Ik beschouw mijzelf ook meer als cliënt dan als patiënt. En ik wil dat ook graag zo houden. Dat heeft ook met het gevoel van verantwoordelijkheid nemen te maken en ik kies er heel duidelijk voor om geen slachtoffer te zijn.

En nee, ik ga nog niet werken. Het was hard werken tot nu toe, en ik weet dat ik er nog niet ben  op alle aspecten. Ik heb dus goed kunnen overleggen met mijn werkgever. Ik heb nog tot september nodig. Bedenk maar eens dat als ik had gekozen voor chemo ( 6-8) ik tot het einde van het jaar bezig geweest zou zijn. Maar wat ik me ook heel goed gerealiseerd heb, is dat ik nu eigenlijk heel, heel goede maanden gehad heb, terwijl als ik voor chemo gekozen had ik nu kaal geweest zou zijn, en waarschijnlijk al heel wat complicaties had moeten doorstaan. Ik heb het allemaal al zoveel jaren gezien.

Aanstaand weekend ga ik opnieuw een weekend ondergedompeld worden in het emotionele deel. Een heel weekend met Brandon Bays, een vervolg op de vorige training. Ik denk niet dat er veel vanuit mijn verleden ( maar dat is ook gisteren bijvoorbeeld) in de weg zit. Maar ja als Brandon Bays, na zoveel jaar training, nog aanleiding ziet om het bij te houden, wie ben ik dan om daaraan te twijfelen. Ik ga er helemaal van genieten, ondergedompeld worden in goede energie, met leuke mensen om me heen, het wordt een goed weekend. Voor die tijd ga ik nog even bij Corrie en Dave langs om mij op te laden met die andere vorm van energie die zo goed is voor mijn gezondheid: de E.E.S., het Energy Enhancement Systeem.

Dan maar weer een korte terugblik op de afgelopen week. Donderdag ben ik naar de kapper gegaan. Ik ga altijd naar Huib van der Kooij in de Passage in Schiedam. Huib merkt op dat ik veel vaker dan normaal kom de laatste maanden. Normaal kom ik eens in de 6 weken en nu eens in de 4 weken. Ook is mijn haar zoveel dikker.
Huib heeft het erg uit moeten dunnen om het weer lekker te laten vallen. Is dat even een andere ervaring dan een kaal hoofd door de chemo?
Dan ook maar meteen even mijn nagels laten doen, zodat ik er weer top verzorgd uit zie om mijn weekend training in te gaan. Ook dat hoort bij mijn genezing.
In de avond ga ik naar een lezing van Women’s Business Initiative International omdat daar iemand spreekt die ik al eens gesproken heb in verband met XanGo en wil horen wat er “van hem geworden is.”

Vrijdagochtend ben ik naar de huisarts geweest. Zij wil graag de vinger aan de pols houden. Ook nu weer geeft ze aan dat ze zeer verheugd, maar ook verrast is hoe goed het gaat. Op de vraag wat ze voor mij kan doen, kan ik niets anders zeggen dan dat ze mij mag voorzien van aanvraagformulieren om bloed te prikken en een aanvraag mag schrijven om genetisch onderzoek te laten doen.
Ze vraagt of ik wil dat ze overlegt met de oncoloog en ze zegt dat ze niets zal doen zonder mijn toestemming.” Nee, nee”, zeg ik, “ zeker niet, nee voorlopig niet. De artsen willen mij aan de chemo, ik wil daar zo ver mogelijk wegblijven. Ik wil geen negatieve energie in mijn proces nu. Als de tumormarkers nog lager zijn, ga ik zelf een afspraak maken.” Ik wil ook niet dat mijn huisarts door hen beïnvloed wordt om mij aan de chemotherapie te praten. We praten nog over het maken van een vervolgscan. Ze biedt mij een andere plek aan om dat te laten doen, maar dan heb je een slechter vergelijk met de eerdere foto’s. En dat is een nadeel. Ik vind het geen enkel probleem om dat in het Vlietlandziekenhuis te laten doen, maar ik wil daar voorlopig geen arts spreken. Als je je met chemotherapie laat behandelen dan wordt er pas na 3 of 4 behandelingen een scan gemaakt. Dat is dus na een maand of drie en half. De uitslag van de CA125, zoals deze bepaling van de tumormarkers heet, van 42 gemeten op 19 mei is exact twee maanden na de operatie. Chemotherapie start normaal 5 a 6 weken na de operatie. Normaliter heb ik nu dus net mijn eerste chemo gehad en nog zeker 2 chemo’s voor de boeg alvorens een nieuwe scan te ondergaan. We besluiten dat we pas over een paar maanden laten scannen. Alle straling die je krijgt is ook niet goed, op zijn zachtst gezegd. Over een paar weken ga ik weer naar de huisarts. Ik vind het geweldig om op deze manier met haar te praten. Zij respecteert volledig mijn eigen aanpak en geeft zonder meer haar eigen beperkingen toe.” ik weet heel weinig van voeding, daar hebben we eigenlijk niets over geleerd op de universiteit. Ik zou er meer over willen lezen, maar je weet hoe dat gaat…drukke praktijk, gezin…”

Ik rijd door naar Woudenberg om twee uur in de energie van de E.E.S. te zitten. Zo kan ik mijn bijzondere weekend goed beginnen.

Spannend!! Marco is met de trein naar Schiphol om Jos, en haar dochters  Martine en Alex  want we op te halen. Met de trein is handig omdat je om 17 uur niet vanuit Schiphol naar Utrecht wilt rijden. Al die files rond die tijd word je dol van en ik zorg dat ik voor de files vanuit Woudenberg naar het Ibishotel rijd. Ik blijf daar 3 nachten en deel de kamer met Jos. Ik heb een gevulde electrische koelbox bij me zodat ik zoveel mogelijk mijn gezonde voedingspatroon kan handhaven. Na onze begroeting en even opfrissen, gaan we een hapje eten in Utrecht na een flinke hoosbui getrotseerd te hebben. Kun je het je voorstellen? Martine geniet van de regen….Tja, Athene is bijna altijd zonovergoten…
We gaan op tijd slapen, want we worden al vroeg bij de registratie van het seminar verwacht. Morgen start de driedaagse seminar van Brandon Bays. In de helendereis.pdf staat meer informatie hierover.
Vanwege tijdgebrek ga ik hier nu verder niet mijn eigen ervaringen delen, misschien later eens. Meer in MIJN BOEK! Ik heb besloten een boek te gaan schrijven, waar meer achtergrondinformatie dan dat k hier kwijt kan, in komt. Het was een prima weekend. Ik heb Brandon bedankt omdat ook zij een inspiratie voor mij  is om mijn kanker zonder chemo te willen overwinnen en aan de slag te gaan met de psychische kant van kanker. Schuld, schuld heb ik eens een collega horen zeggen. En hij is zichtbaar geïrriteerd als mens en als arts. Ga je er dan vanuit dan het je eigen schuld is? Dat is nogal heftig. Die visie maakt ook veel mensen boos. En dat wil ik niet veroorzaken. Schuld is niet waar het om gaat. Dan zou je het met opzet doen en dat is natuurlijk nooit het geval. Maar als ik heel eerlijk terugkijk dan kan ik het begrijpen door de kennis die ik de laatste tijd verworven heb. Eigenlijk wist ik het allemaal al lang, het is gewoon even weggezakt geweest.
In alles wat ik tegen kom zie ik heel weinig kankerpatiënten de weg naar binnen volgen. De meeste mensen zijn aan het vechten tegen kanker. Een van de wetten van het universum is: hoe harder je er tegen vecht hoe meer je ervan krijgt…  In mijn boek zal ik hierover meer onthullen, maar kijk ondertussen naar de Secret..

Ook maandag, mijn verjaardag, is een goede dag geweest. Het is een verdere verdieping. ‘s Avonds nog even een hapje gegeten met Marco, Froukje en Sanne. Uiteraard biologisch bij de Groene Passage.  Van Marco krijg ik een grote fles met mijn lekkere “   L’Eau d’Issey ingepakt met een grote veer erop: Hij deelt een pluim aan mij uit! Ik krijg een “Lucky Bamboo” van Frouk en Sanne. Als cadeau nemen de dames mij 8 juni een midweek mee naar een VIPcottage bij Center Parcs, bij Oudorp in de buurt. Vroeger een favoriet vakantieplekje van ons.

Vandaag de hele dag op stap geweest naar Paul en besproken hoe we verder gaan met de websites en XanGo.

Drie weekenden achterelkaar in een hotel, dat is echt wel een nieuw record voor mij.
Morgen vertrekken we naar Antwerpen voor “ The Reconnection” seminar van Eric Pearl. meer info via www.The Reconnection.nl  Marco en ik assisteren daar. Het seminar start morgenavond en duurt tot dinsdagavond. Afgelopen dinsdagavond is er een lezing van hem in boekhandel Paagman geweest in Den Haag. Er zijn zo’n 300 mensen vanuit het hele land hier naar toegekomen. Het event is georganiseerd door Bliz Events.
www.Blizevents.com
Eric demonstreert bij een bezoeker hoe zijn techniek werkt…iemand die al jaren fysiotherapie heeft gehad en al meer dan 11 jaar zijn armen niet meer helemaal omhoog krijgt (en er mee moet leren leven volgens de artsen), doet dit na een paar minuten behandeling moeiteloos en is zichtbaar verrast! Deze resultaten zijn niet tijdelijk maar blijvend..Eric is niet de genezer, maar het gebeurt als het mag gebeuren. Wie het wil ervaren kan een afspraak met Marco of mij maken.

Zo we gaan de grens over nu, dan verbreek ik mijn internetverbinding. Meer pas volgende week woensdag of donderdag, want woensdag heb ik weer een darmspoeling.
Op de terugweg ga ik heel veel asperges kopen. MMMM lekker en ik kreeg net allemaal testimonials via een vriendin in Salt Lake City dat deze ook erg goed werken om kanker te laten verdwijnen. Er zijn veel supergroenten!

De tumormarkers zijn al onder de 100!  Hieronder de uitslagen in cijfers. En voor wie nog twijfelt:

IK GA VOORLOPIG DOOR ZOALS IK NU BEZIG BEN!

Datum                       CA125

2 mrt 2009                   1306
16 mrt 2009                  1642
3 apr 2009                    529
14 apr 2009                    265
21 apr 2009                    209
28 apr 2009                   143
4 mei 2009                     77