Lage-dosis therapie: Dosis- en schema-afhankelijke beenmergdepressie gepaard gaande met anemie, leukopenie, trombocytopenie, megaloblastose. Frequent: maag-darmstoornissen zoals anorexie, misselijkheid en braken (m.n. na snelle i.v. injectie), diarree; leverfunctiestoornissen, koorts, ‘rash’, tromboflebitis, orale en anale ontstekingsreacties/ulceraties. Minder vaak: conjunctivitis, pericarditis, lentigo, geelzucht, huidulcera, duizeligheid, CZS-toxiciteit, pneumonie, neuritis, oesophagitis, keelpijn, pruritus, kortademigheid, hoofdpijn, nierfunctiestoornissen, anafylactische reacties, alopecia en cellulitis op de injectieplaats. Zelden een late vorm van progressief opstijgende verlamming na intrathecale toediening. Bij combinatietherapie is acute pancreatitis beschreven.

Hoge-dosis therapie: ernstige en soms fatale toxiciteit van het centrale zenuwstelsel, maag-darmkanaal en het ademhalingsstelsel met symptomen zoals corneale toxiciteit, hemorragische conjunctivitis, cerebrale en cerebellaire disfunctie (alteraties in persoonlijkheid, slaperigheid, coma), ernstige ulceratie in maag-darmkanaal met pneumatosis cystoïdes intestinalis, leidend tot peritonitis, sepsis, leverabces, leverbeschadiging met hyperbilirubinemie, darmnecrose en necrotiserende colitis. Longoedeem. Zelden ernstige huiduitslag met schilfering en irreversibele neurologische afwijkingen. Cardiomyopathie met dodelijke afloop is gemeld door combinatie met cyclofosfamide bij beenmergtransplantatie. 6–12 uur na toediening kan een Castleberry-syndroom optreden gekenmerkt door koorts, myalgie, botpijn, soms pijn in de borstkas, maculopapuleuze ‘rash’, conjunctivitis en malaise.
Intrathecale toediening: arachnoïditis met symptomen van meningeale prikkeling zoals hoofdpijn, misselijkheid, braken, koorts, rugpijn, convulsies, nekpijn, stijve nek, hydrocephalus, meningisme, voorbijgaande verhoging van liquoreiwitten en witte bloedcellen, al dan niet met een verminderde bewustzijnstoestand. Ernstige toxiciteitseffecten van het centrale zenuwstelsel, waaronder blindheid en myelopathie, soms leidend tot een permanente neurologische afwijking, zijn gemeld. Beenmergremming kan niet worden uitgesloten.

Heerlijk flexibel allemaal in het Vlietlandziekenhuis. The Heavy Hitter, de dubbele dosis. Niet meer iedere week, maar eens in de drie weken. Dit zou mij meer kwaliteit van leven moeten geven omdat ik dan minder in het Vlietland vertoef. Er is niets bekend of een kuur iedere week meer of minder effect resulteert dan een kuur iedere drie weken! Dit zou ik nou echt graag uitgezocht hebben. Ik vind het heel vreemd dat dat nooit gedaan is.

Dit is de eerste in een serie van drie. Over een week of negen hoor ik dan weer een “poosje” klaar te zijn. En niemand weet voor hoe lang. Voorlopig doe ik het heel goed, hoe lastig het ook voor mij is om aan de chemotherapie te zijn. Ik ben een sterk mens en heb een lichaam dat zich steeds geweldig herstelt! Daar ben ik dankbaar voor. En ik ben ook blij met dat ik niet een typje ben dat snel bij de pakken neerzit!  “Ben je dan niet regelmatig chagrijnig?” vroegen andere kankerpatiënten mij.  Nee dat ben ik niet, echt niet. Ik draag redelijk makkelijk wat mij is overkomen en maak er van daaruit het beste van. Ik ben mij ervan bewust geworden door gesprekken met familie en vrienden dat het voor de naasten om mij heen lastiger blijkt te zijn dan voor mijzelf.

Mama kwam dinsdag een poosje chemo zitten op de dagbehandeling. Als zij weer helemaal vanuit Groningen aankomt, zit het grootste gedeelte er al op en vertrekken wij om 14.30 uur naar huis. Ik krijg geen ijzerinfuzen meer. Het HB wordt in de gaten gehouden. De volgende dag voel ik warm aan, heb een lichte verhoging en keer mijn maag om.

Toch ga ik op pad, want ik was al weken van plan om eens te gaan kijken bij de creatieve therapie op de Vruchtenburg. En dat ging goed. Donderdag en vrijdag waren duidelijk mindere dagen. We wilden eigenlijk naar de film gaan, maar zijn na boodschappen doen naar huis gegaan en ben ik mijn bed ingedoken. Daar ben ik gebleven tot zaterdag. Ik vergeet mijn klachten altijd weer gauw, maar ik ga ze hier toch neerzetten omdat het ook anderen kan helpen. Dit keer heb ik veel meer last van mijn voeten, tot aan de enkels. Doof gevoel, maar ook kou, ook alsof je op kussentjes loopt. Het zijn gewoon mijn voeten niet meer. En dan komt de pijn. Pijn in mijn voeten maar ook in mijn hele benen. En pijn in mijn buik, onderin bij mijn blaas, bij mijn navel en op andere plekken. Het lijkt alsof je voelt dat het tumorweefsel aangevallen wordt! Dus hoe naar het ook voelt, het is ook een soort van welkom. Kom maar op, pak het aan.

Vandaag is het zondag en voelt alles eindelijk weer een stuk beter. Mijn voeten zijn nog niet oké, vanaf de bal van de voet tot en met de tenen is alles doof. Vandaag  ga ik weer spitten op internet. Taxol echt nodig? Er zijn inmiddels weer een aantal nieuwe onderzoeken die uitwijzen dat het toch betere resultaten in de combinatie geeft dan alleen Carboplatin. En dus hoop ik dat mijn voeten zich snel herstellen.

Persoonlijk vind ik de wekelijkse kuur tot nu toe wat beter om te doen. We wachten even af hoe snel ik verder herstel van deze klapper. waar dan mijn voorkeur naar uitgaat, want ik mag het wijzigen als dat beter voelt.

Maandag hebben we Tanja, mijn zus die zich in Zuid-Afrika inzet voor aidsprojecten, even gezien. ’s Ochtends aangekomen uit Zuid-Afrika en ’s avonds alweer in het vliegtuig naar Portugal. Aangezien ze uit Rotterdam vloog was dat even leuk! Ook zij heeft er erg veel last van gehad op zo’n afstand te zitten terwijl ik zo ziek was, dus ze kon even zien hoe goed ik eruit zag. Eind van de week is ze voor een paar weken in Nederland en zit bij mijn volgende chemobehandeling op 1 oktober.

Zo jullie zijn weer even bij hoe het met mij gaat. Ik heb mijn volgende chemo een paar dagen uitgesteld vanwege het grote feest ter afscheid van Prof. Becker op 30 september. Humanitassers die dit lezen: we gaan elkaar zien!

Ondergaande zon boven het ziekenhuis gezien vanuit onze flat! Hoe dicht kun je er op zitten….
Vandaag bij de oncoloog geweest. ik heb wonderbaarlijk weinig klachten van de chemotherapiebehandeling, maar sinds gisteren heb ik wel last van mijn tenen en de bal van mijn voeten. Dat valt onder neuropathie en is een bijwerking van de Taxol.

Morgen wordt er een scan gemaakt en volgende week dinsdag wordt het vervolg afgesproken. De arts laat zich er over uit dat hij denkt dat het verstandig is er 3 tot 6 kuren van 1 keer per maand op te laten volgen. Zodat ik ook minder met het ziekenhuis te maken heb.

Kwaliteit van leven… Uiteraard sputter ik tegen en we besluiten te wachten tot de uitslag de volgende week met het trekken van conclusies.  En duidelijk wordt er weer gezegd dat ik uiteindelijk zelf ten alle tijden kan beslissen het anders te doen. Ook het laten vallen van taxol is bespreekbaar. Ik bof heel erg met dit ziekenhuis en deze arts. Eigenlijk ben ik vol lof over het Vlietlandziekenhuis.
Afspraken zoals deze (spoed)scan zijn supersnel te plannen. Vanmiddag zou ik naar de uroloog moeten, maar hij gaat toch de catheters in mijn nieren niet verwijderen als er geen scanuitslag is, dus die afspraak is verzet naar volgende week.

Ik stop met de Eprex injecties. De arts is er toch minder happig op, omdat het ook bijwerkingen heeft en een thrombose kan veroorzaken. Daar zitten we zeker niet op te wachten

Er wordt goed meegedacht op alle gebieden en ik voel me zeer gerespecteerd in het hebben van een duidelijke eigen mening. Kijk, je kunt er beter niets te zoeken hebben, maar als je dan toch iets te doen hebt in een ziekenhuis dan is het wel erg prettig dat je het gevoel hebt dat je met kennis en kunde behandeld wordt, dat je niet als een onmondig mens behandeld wordt, en dat je niet geweigerd wordt als je uiteindelijk besluit je eigen pad te kiezen. Ik zou denken dat dat juridisch helemaal niet kan, maar het schijnt te gebeuren.

De therapievrijheid waar Trentelman zo naar streefde in zijn leven. Persoonlijk vind ik het onvoorstelbaar dat die er niet is. Het recht hebben op de controle in het ziekenhuis ook bij het volgen van een alternatieve therapie.

.

Nee, ik eet geen suiker, maar af en toe moet je een keer uit de band kunnen springen! En dat hebben we gedaan! Een heerlijke midweek Zeeland met mijn vriendinnen. En het is weer zo snel om! Na de chemo op maandag ben ik met Trudie meegereden. Cilia was er gezellig die maandag en Froukje ook.

Trudie kwam in de middag en om een uur of vijf waren we in Heinkenszand. De dinsdag was wat regenachtig, maar in Goes hebben we erg gezellig bij de haven binnen geborreld. Woensdag hebben we de terrassen van Yerseke eer aan gedaan, in een heerlijk zonnetje, heel lekkere kibbeling gegeten en mosselen voor het avondeten gekocht.

Donderdag hebben we de hele dag op het terras van het Badhuis in Domburg gezeten. Heerlijk en ik ben ook weer lekker bijgebruind. Ik wil er graag fleurig uit blijven zien en dat lukt geweldig. Samen met Trudie lekker met blote voeten door de branding gelopen.  De zee is het wel voor mij. Altijd boeiend, en die heerlijke frisse lucht! Het was een week van terras naar terras, gezellig filmpje kijken en praten over onze vriendschap.  Ik kom hier later nog op terug in een andere blogpost. En tussen dit alles door genoot ik van de stilte.

Oh wat is het geweldig om geen trams, auto’s motoren etc te horen, om de stilte te ervaren. Ik mis de natuur en de rustuit mijn jeugd en de periode dat wij in Bleiswijk woonden. Het is nu even niet de tijd om te verhuizen, voorlopig maar op een andere manier wat stilte zoeken.

Volgende week ga ik met Froukje en Sanne een weekendje weg. Ik heb  een heel super goedkoop last minute plekje in Burgh Haamstede gevonden. Wat er erg leuk uitziet en heel rustig schijnt te zijn. Quality time met z’n drietjes. Arme Marco, laat ik hem weer alleen. En gelukkig vindt hij het niet heel erg, we zijn tenslotte toch veel samen.

Fotootje is van zondag, waren we in Haren bij mams.
Lekkere vegetarische zuurkool/bonenschotel gegeten.

Net terug van de controle in het ziekenhuis. Bloedcontrole en extra urinecontrole. Want mijn urine is wat bloederig. Vorige week had ik al wat pijn in mijn rechter nierloge. Morgen dus een urinekweek doen en als het erger wordt of als ik koorts krijg, spoedafspraak bij de uroloog. Thrombocyten zijn wat laag, daardoor bloed je ook iets makkelijker. Gevolg van de chemo… en ik heb natuurlijk nog steeds de drains in mijn nieren en blaas zitten.

Maandag wordt een lange sessie, en ga ik na sluitingstijd van de dagbehandeling naar de afdeling over, want ik krijg na de chemo en het zakje ijzer ook nog  2 zakjes bloed. Mijn HB stijgt te langzaam. Dat komt vast omdat ik geen lekkere biefstukken meer eet in mijn vegetarische dieet. Wel fijn dat ik het dan deze week krijg want dan voel ik me nog beter dan nu!

Bij afwezigheid van mijn eigen arts kwam ik vandaag bij de arts waar we vorig jaar niet zo blij mee waren. Niet door de slechte boodschap, maar wel door de manier waarop. En het zeggen: “Gaat u toch niet op het internet zoeken daar wordt u alleen maar onrustig van, u moet mij vertrouwen…”  Wel, ik had deze dokter natuurlijk ook tijdens mijn opname aan mijn bed gehad, en we moeten zeggen dat hij uiterst beminnelijk is geworden tegen ons. Hij is net als wij ervan overtuigd dat de chemo aanslaat, omdat alles weer zo goed functioneert. Wij hebben met MetaMedicine in ons achterhoofd zeker ook het idee dat al het vocht een heel grote rol gespeeld heeft in het dichtdrukken van de vitale organen, maar de CA125 was zeker ook veel te hoog, dus dat het  een combinatie van factoren is geweest.  Van de 22 kg die ik kwijt ben geraakt in de afgelopen 3 weken zat er heel veel in mijn buik! Maar zoals altijd in de gezondheidszorg kun je dat soort zaken niet bewijzen, ook de artsen niet.

En wij waren zeer verheugd te horen dat na de volgende 3 chemo’s al een CTscan gemaakt wordt en dat er dan bekeken wordt of er meer nodig is…. Stel je voor dat ik dan al weer alles binnen de normaalwaarden heb…Ik ga mijn mangosteensap opvoeren! Tot nu toe drink ik nog steeds te weinig, vooral omdat ik nog aan het herstellen ben van al die weken hiervoor. Met mijn maag moet ik  nog steeds wat voorzichtig omgaan. Maar stel nou eens dat het in combinatie helemaal top gaat….

Maandag, tijdens mijn ligdag in het Vlietlandziekenhuis, wordt het een reunietje van onze Afrikareis! Dan komt Carolien met haar moeder en mijn moeder. Maar ook Monique, en het is de bedoeling dat we volgend jaar onze trip herhalen, maar dan ook met Monique erbij! Een mooi streefdoel!

De maandag erop nemen mijn vriendinnen me mee voor een midweek naar Zeeland! En zijn we een aantal dagen gezellig met z’n vijven  bij elkaar! Hetty vertrekt de maand erop naar haar prachtige huis in Dubai. Wij hebben toch een heel bijzondere vriendschap met elkaar! Ik waardeer het zeer!
Ik denk wel dat dat mijn eerste week met pruik wordt! Dat is best heftig! De laatste keer dat ik naar de kapper ben geweest, eind juni, was de eerste keer sinds ruim een jaar, dat mijn haar niet uitgedund hoefde te worden. Normaal is het heel erg dik. Voor mij heel opvallend, maar ook heel duidelijk: die hele maand daarvoor had ik doordat ik zo ziek was geen mangosteensap kunnen verdragen.  Geloof het of niet, ik ben niet de enige die weet dat het invloed op de haargroei heeft! Maar nu ga ik door mijn haren heen en heb zo een heel aantal haren in mijn hand.

Vrijdag zijn we een dagje naar de sauna geweest, met opzet nu voordat ik kaal ben! Het was een heerlijke dag in Elysium. Wat is dat toch een geweldig complex! En het was lekker weer, dus hebben we weer een lekker kleurtje! Voorlopig ben ik mijn chemokleurtje weer kwijt.

Wat is dat kleurtje dan, kreeg ik als vraag. Wel, dan zie je er vaal en grauw uit en je ziet jezelf en anderen verkleuren tijdens de behandeling…

Voorlopig zie ik er goed uit en voel ik me heel wat beter dan de weken voor de ziekenhuisopname!

Deze foto is gemaakt de dag na de eerste behandeling. Lieve trouwe vriendinnen! Nadat ze bij mij geweest zijn die avond zijn ze met elkaar gaan eten, dat was even teveel voor mij dit keer. Ze hebben toen besloten dat ze mij een midweek meenemen! Even een korte break met ons vijven voordat Hetty voorlopig weer naar Dubai vertrekt, waar zij de komende jaren zal wonen! En we hebben als doel ons jaarlijkse tripje naar Dubai te gaan om bij haar op het palmeiland te logeren! Doelen zijn goed, laten ons over deze chemotherapiebehandelingen heenkijken. Wel even sparen….

Wij hebben een aantal jaren geleden een training van Anthony Robbins gehad, waarbij een van zijn trainers ons vertelt over het moment waarop zijn moeder net aan darmkanker geopereerd is. Hij hoort de prognose van de arts die niet verder rijkt dan een paar maanden. Hij verbiedt de artsen dit oordeel aan zijn moeder mede te delen en verblijft in de ziekenhuiskamer tot het moment van ontslag om te voorkomen dat iemand een verkeerd woord tegen zijn moeder zegt. Thuisgekomen zet hij zijn moeder op zeer gezonde voeding, en zijn moeder heeft nog 11 jaar geleefd. Hij is ervan overtuigd dat als zijn moeder de waarheid geweten zou hebben, zij de voorspelde maanden niet overleefd zou hebben.
De menselijke geest is zo sterk! We hebben het dramatische verloop bij een vriend na een uitspraak van een arts gezien.

Ik ken het verhaal van die trainer, ik ken het effect op onze vriend en toch vraag ik heel duidelijk zelf naar de prognose.
En ja, je hebt het nodig om een voor jou goede keuze te maken, maar het heeft ook nadelen.

Met alle andere dingen die je doet, blijft het toch steeds doorklinken in je hoofd.

Ik krijg maximaal een jaar zonder chemo, en maar een half jaar tot maximaal een jaar extra met chemo.
Eierstokkanker, stadium vier. Het is een heel heftige ziekte.
Wij zijn wat burgerlijk ongehoorzaam geweest en hebben het hele gesprek opgenomen. Hoe anders dan wat wij ons herinneren, is het nu wij het vandaag terugluisteren. We hebben deze arts als heel onaangenaam ervaren tijdens ons gesprek. We vinden hem bot, we willen nooit meer terug naar hem. Nu we het terugluisteren beoordelen we het zo anders! Hij heeft alle tijd voor ons genomen, 3/4 uur! En hij klinkt gewoon heel aimabel. Misschien hebben we een probleem met zijn lichaamstaal gehad, maar het is zo’n grappige ervaring vandaag. we zullen het hem misschien nog wel eens vertellen….

Kortom het heeft alles te maken met hoe je op dat moment zelf bent! Misschien moet je dit soort heel zware gesprekken wel standaard opnemen, om op een later moment nog eens terug te luisteren. Als wij met onze kennis, achtergrond en ervaring al zulke andere interpretaties hebben, hoe is dat dan voor volslagen leken?

Oké, wat zit er nog in mijn hoofd ondanks alle andere overtuigingen? Dat ik maar maximaal een jaar heb zonder chemo!
Dat jaar is weliswaar bijna om, maar toch…
Ik ben overtuigd van mijn mangosteensap en van de theorieën van Dr.Hamer, dus kies ik om het los te laten… En toch zit er dan af en toe zo’n stemmetje in je hoofd…

Begin april ga ik een scan laten maken en tot die tijd vieren we hoe goed het met mij gaat! Zorgeloos! De stemmetjes stuur ik weg en de ruime maand vakantie die er aankomt zorgt ervoor dat ik vol vertrouwen ben!

FOLLOW ME!!

Als we wat problemen met de auto hebben, komen we in de garage erachter dat we de afgelopen maanden maar liefst 10.000 km hebben gereden. Dat is wel schokkend veel. Meteen duidelijk waarom ik mijn website zo verwaarloosd heb. Maar we hebben heel veel bijgeleerd.

Ik heb veel, heel veel informatie te delen. Totdat ik op 12 december voor een weekje naar New York vertrek (met 4 vriendinnen)  heb ik maar 2 afspraken, dus alle tijd om veel te schrijven. Tijd om alle informatie door middel van deze site te herkauwen.  Goed voor mij en misschien informatief voor jullie.

Ik weet jullie brandende vraag: je hebt al anderhalve maand niet geschreven hoe het met je gaat.

Het is morgen 9 maanden na mijn opname in het Vlietlandziekenhuis.
En hoe gek het voor velen van jullie ook mag klinken: het zijn, terugkijkend, negen interessante maanden geweest.

Voordat ik jullie ga vertellen hoe het met me gaat, wil ik jullie eerst nog wat meer uitleg geven over hoe ik al jaren denk. Omdat het belangrijk is te begrijpen hoe ik nu tegen mijn “ziekte” aankijk. Maar ook omdat het te maken heeft met de manier waarop ik aan jullie ga vragen tegen mijn “ziekte” aan te kijken.

Twee maanden  voordat ik 18 jaar word,  start ik in het Sophia Kinderziekenhuis in de opleiding tot verpleegkundige A. Grappig genoeg is de eerste afdeling waar ik start de Quarantaine afdeling. 9 maanden lang verpleeg ik daar ernstige zieke kinderen die geïsoleerd verpleegd worden. Of omdat ze zelf heel vatbaar zijn, of omdat ze zeer besmettelijk zijn voor anderen.
Ik zal later uitleggen waarom het nu  juist zo bijzonder is dat ik hier ben gestart, alhoewel ik er verder niets mee heb gedaan in die tijd en  het me ook helemaal niet gerealiseerd heb.

Na 18 maanden ga ik over naar de volwassen verpleging in Dijkzigt, voor de 2e helft van de opleiding. En natuurlijk is het een heel spannende wereld als je zo jong bent. En zijn er leuke dokters, en is er een heel speciale sfeer, en heb je vaak een heel goed gevoel bij wat er gebeurt, maar ook:
Hier al begint mijn onvrede te kriebelen hoe de geneeskunde wordt bedreven.
Een patiënt wordt aan zijn maag geopereerd in verband met een maagzweer. Op geen enkele manier wordt er iets ondernomen om bij deze gestreste persoon herhaling te voorkomen. Ik zie mensen doodgaan aan de complicaties, “prima” als ze maar niet primair doodgaan aan de operatie… Ik weiger een voedingsinfuus aan te sluiten in combinatie met een ander medicijn: uitdrukkelijk voorschrift huisapotheek als ik hierover informeer. Een ander doet het toch met als gevolg: heel erge (maandenlange) complicaties voor een patiënt. Ik heb in de jaren in Academische ziekenhuizen heel veel geleerd. In het Sophia heb ik vooral geleerd om heel bijzonder goed te observeren omdat kinderen het vaak niet kunnen duiden. Daar heb ik alle jaren in mijn werk heel veel plezier van gehad.

Maar zoals ik vaak zeg, al vanaf mijn twintigste heb ik veelal met het gevoel van “kromme tenen” gewerkt, ik was het zo vaak oneens met de ingezette behandelingen. En zovele malen vond ik daarin later de bevestiging van mijn denken, maar je kunt slechts je mond houden. Want het is tenslotte altijd de arts die het beleid bepaalt. Logisch, maar het is met een andere visie dan die ik heb.  Ik mis de holistische visie op de mens (en vooral de bereidheid te kijken naar de psychische kant achter ziekten) en gelukkig kan ik die wel op mijzelf toepassen.

In de jaren als arboverpleegkundige en als teammanager thuiszorg heb ik die kant wel meer naar voren kunnen brengen. Christiane Beerlandt was ” mijn bijbel” op het gebied van ziekten en de achtergronden. Nu nog krijg ik van mensen te horen dat, hoewel ze er aanvankelijk vaak niets van wilden weten, het wel degelijk heeft geklopt en dat ze er baat bij hebben gehad.

Ik weet dat ik een uniek pad loop. Mijn huisarts heeft het niet eerder zo meegemaakt en is er soms ongemakkelijk onder. Velen prijzen mij om mijn lef. Maar is dat echt lef? Heb ik zoveel lef? Weet je wel hoeveel lef je moet hebben om chemo’s te doorstaan? Vrijwillig gif in al je cellen laten lopen in de hoop dat het aanslaat? Vrijwillig alle complicaties ondergaan die onvermijdelijk lijken tengevolge van verzwakking van je immuunsysteem? Ik noem dat pas echt lef!

1 paracetamol dat is alles wat ik chemisch gebruikt heb sinds ik de paracetamol gestaakt heb na de operatie, rond 27 maart. Ik had wat koorts en wilde naar een lezing die avond. Ja, heel veel mangosteendrank, en uiteraard voedingssupplementen als vitamine C, multivitamine etc.

Godzijdank heb ik al jaren een diepe afkeer van chemotherapie en is de keus voor mij niet zo moeilijk geweest. Als blijkt dat ik het bij het verkeerde eind heb, dan neem ik die kennis mee naar een volgend leven…
Als ik bij het goede eind heb, dan ga ik er een boek over schrijven om zo de publiciteit te zoeken zodat meer mensen er over horen.

Maandag heb ik bloed laten prikken, de tumormarkers zijn iets opgelopen,
van 28 naar 41.  Erg vervelend vinden wij, maar de oncoloog maakt zich daar
dinsdag absoluut niet druk over. Geen onderzoeken verder, alleen als er klachten zijn.
Nieuwe afspraak over een week of zeven. Op onze vraag waarom oncologen zeggen dat het altijd terug ( informatie forum)  komt is hij duidelijk. Slechts 20% geneest en bij de andere 80% zie je dus steeds uitzaaiingen.

In overleg met Molly ga ik weer op een fles mangosteensap per dag. Financieel heftig €750 per
maand, aan de andere kant  met chemo ben je ook negen maanden zoet.
Ik sta er nu dus beter voor dan wanneer ik al chemo gebruikt zou hebben en volgens de oncoloog is het een voordeel dat ik het BRCA1 gen heb want daar is een nieuw medicijn voor dat goed aan zou slaan. Maar voorlopig niet aan de orde is zijn conclusie.

Ik ben onde de indruk van het toenemd aantal onderzoeken in PubMed over de mangosteen en diens kankerwerende eigenschappen ( lab.onderzoeken), voor wie zelf wil zoeken: www.pubmed.org
tik in mangosteen, of xanthone.

Op woensdag hebben we een bezoek gebracht aan onze Belgische behandelaar.
Volgende afspraak met hem is in maart 2010.

Gisteren ben ik voor de echo van mijn borst naar Daniel den Hoed geweest. het zou voor mijn linkerborst zijn, maar foutje,  het ging over de rechter…
Maar alles  oke, geen zorgen hierover dus.

En nu ben ik bijna op weg naar het raw food weekend. Ik ben heel benieuwd, miscchien blog ik er in het weekend over, anders daarna. Ik ben in ieder geval ook een heerlijk weekendje buiten! Op de boederij in de buurt van Deventer.

Dave was in vier maanden helemaal schoon en is dat nu al jarenlang!

Door een vriend van een van onze vrienden in de VS was ik naar een systeem als dit geleid en bedacht ineens dat ik daarvoor niet naar Amerika hoefde af te reizen.

We zijn nog op zoek naar iemand die levend bloed analyse kan doen: je bloed schijnt ontzettend te verbeteren zelfs als je maar een uur in de energie zit…. mocht je dit willen ervaren geef ons dan een berichtje, het zou geweldig zijn om de invloed van de E.E.S aan een groter publiek te kunnen tonen.

Behandelingen zijn af te spreken met Corrie en David. Mail mij voor  hun gegevens.

Hieronder een aantal sites in het Engels.

http://www.alphaomegamex.com/Engishabc/WhatWeOffer/Chamber.htm

The Bio-Scalar Energy Enhancement System is clinically proven to enhance clarity, relaxation, meditation, rejuvenation, anti-aging and optimal states of health and consciousness. The System generates multiple bio-active life enhancing energy fields, including scalar waves which can allow cell regeneration, enhance immune function, provide relief from pain, detoxify the body, elevate mood, assist in balancing the hemispheres of the brain and increase energy levels.
Doctors have documented many benefits such as: elimination of detrimental fields including 60 cycle fields; improvement of blood profiles; detoxification; deep relaxation; vision improvement including retinal reattachment and eyesight restored; relief from severe pain even in cases of metastasized cancer; significantly increased energy and mental clarity; major benefits to diabetics.*
CLICK HERE for link to 10 videos on the Internet for more information on the Energy Enhancement System -Excellent!!!!! http://energyenhancementsystem.com/Video_library_01.html
I particularly like video 2, and the Lecture (REGENERATING LIFE ON A CELLULAR LEVEL) by the inventor, videos 6-10.

This Chamber is a powerful energy enhancer, promoting a very deep state of ultimate relaxation, if we allow it, from which ANY type of healing can occur.

Disease prevention can be controlled by identifying & treating disease at a cellular level through Scalar Wave Technology in the restoration of emotional, spiritual, nutritional & vibrational balance*

These are our conclusions, confirmed by medical doctors*. These include Dr. Larry Le Gunn, author, founder, & Developer of the Alph Tron Life Management System. Many medical doctors now are installing the chambers in their premises, including Dr. Victor Marcial-Vega, in Coral Gables, Florida, whose credentials are in the top 1% of the medical profession.. He has a website that presents some of the research on the Scalar Wave Scalar Wave Technology that is in our Scalar Wave Chamber in our home in Mexico. There are now about fifty of these Chambers on Earth.

If you are ready to ride the wave to greater health, happiness, joy and engagement in all areas of your life, then the Scalar Wave Chamber is the place to be.

Here’s what people are saying:

° My mind stops the moment I step in….
° I feel total peace in my soul….
° It’s like having a good night’s sleep…
° My symptoms have spontaneously disappeared…
° I can hardly wait to come back…
° It feels like heaven on earth…
° I want more and more and more…
° My depression miraculously lifted…
° I’ve never felt such deep rest so immediately…
° This is technology that serves the body, mind and spirit…
° I have a new-found clarity and crystal clear thinking…
° A person could get enlightened in this thing…

The Sessions

Each session will be for an hour or an hour and a half for one or two persons. People report the results are not only immediate but cumulative, so we encourage you to come regularly.We are offering these sessions on a first come, first serve basis. So, please contact Larry or Alicia in San Miguel de Allende, Mexico at (415) 152-0376.

The Premise:

Everything in the Universe is comprised of energy & has an electrical component, including our body. At a sub-atomic level each living entity retains the blue print for its original matrix as created by Nature. Feedback is positive from thousands of people who have experienced the chamber.

……..”a significant increase in my energy/life force after one hour in the chamber”

……..”I could take off my bandage from my wrist after 20 minutes and the pain was gone”

……..”I went into spaces not dreamed of, healed myself, and returned renewed. You guys are giving a great service to mankind”

Having read the above, you may understand why we concluded, at the beginning:

This is a powerful energy enhancer.

“It promotes a very deep state of ultimate relaxation,
if we allow it, from which ANY type of healing can occur.”
For more information about the developer, clinical research,testimonials, krilian research
go to
http://www.hhfe.net/
or
http://www.energyenhancementsystem.com/