Lage-dosis therapie: Dosis- en schema-afhankelijke beenmergdepressie gepaard gaande met anemie, leukopenie, trombocytopenie, megaloblastose. Frequent: maag-darmstoornissen zoals anorexie, misselijkheid en braken (m.n. na snelle i.v. injectie), diarree; leverfunctiestoornissen, koorts, ‘rash’, tromboflebitis, orale en anale ontstekingsreacties/ulceraties. Minder vaak: conjunctivitis, pericarditis, lentigo, geelzucht, huidulcera, duizeligheid, CZS-toxiciteit, pneumonie, neuritis, oesophagitis, keelpijn, pruritus, kortademigheid, hoofdpijn, nierfunctiestoornissen, anafylactische reacties, alopecia en cellulitis op de injectieplaats. Zelden een late vorm van progressief opstijgende verlamming na intrathecale toediening. Bij combinatietherapie is acute pancreatitis beschreven.

Hoge-dosis therapie: ernstige en soms fatale toxiciteit van het centrale zenuwstelsel, maag-darmkanaal en het ademhalingsstelsel met symptomen zoals corneale toxiciteit, hemorragische conjunctivitis, cerebrale en cerebellaire disfunctie (alteraties in persoonlijkheid, slaperigheid, coma), ernstige ulceratie in maag-darmkanaal met pneumatosis cystoïdes intestinalis, leidend tot peritonitis, sepsis, leverabces, leverbeschadiging met hyperbilirubinemie, darmnecrose en necrotiserende colitis. Longoedeem. Zelden ernstige huiduitslag met schilfering en irreversibele neurologische afwijkingen. Cardiomyopathie met dodelijke afloop is gemeld door combinatie met cyclofosfamide bij beenmergtransplantatie. 6–12 uur na toediening kan een Castleberry-syndroom optreden gekenmerkt door koorts, myalgie, botpijn, soms pijn in de borstkas, maculopapuleuze ‘rash’, conjunctivitis en malaise.
Intrathecale toediening: arachnoïditis met symptomen van meningeale prikkeling zoals hoofdpijn, misselijkheid, braken, koorts, rugpijn, convulsies, nekpijn, stijve nek, hydrocephalus, meningisme, voorbijgaande verhoging van liquoreiwitten en witte bloedcellen, al dan niet met een verminderde bewustzijnstoestand. Ernstige toxiciteitseffecten van het centrale zenuwstelsel, waaronder blindheid en myelopathie, soms leidend tot een permanente neurologische afwijking, zijn gemeld. Beenmergremming kan niet worden uitgesloten.

En meteen werd ik opgenomen om drie dagen later de verpletterende diagnose eierstokkanker stadium 4 te horen.

Dat verdient een terugblik en een vooruitkijken….
Want het is vandaag ook de eerste dag van de WIA, de vroegere WAO.

Twee jaar ziek…gelukkig voel ik dat heel anders , maar op papier is dat zo. Ik voel me meer cliënt dan patiënt. Ik heb het onderzoek om te kijken of mijn nieren goed functioneren afgezegd. Geen radioactiviteit en röntgenstralen als dat niet echt nodig is. Een en een is twee, als ik veel drink, moet ik vaak plassen en kort daarna en als ik minder drink, minder. Dan werkt het toch? Heb ik toch verder geen onderzoek voor nodig?

Ik ben er nog steeds van overtuigd dat dokters teveel tunnelvisie hebben en steeds de mens als een “heleboel stukjes” zien en het geheel uit het oog verloren zijn. En dat is spijtig. Heel spijtig. Laat staan dat ze begrijpen hoeveel invloed voeding en dus ook voedingssupplementen kunnen hebben. Hoeveel leed zou er niet bespaard kunnen blijven.

Ik kan terugkijken op twee bijzondere jaren. Heel goede jaren, want behalve de 6 weken die ik afgelopen zomer echt ziek heb doorgebracht, heb ik uitstekende jaren gehad. We hebben veel gereisd en geleerd, veel seminars gevolgd, kortom veel inspiratie.

Ik ben er nog steeds van overtuigd dat ik het ga overleven, en dat ik er heel goed aan doe iedere prognose naast mij neer te leggen.
En dat ik wat uit te dragen heb.  Als ik zo doorga, gaat mijn boek er komen………..Alweer een boek, tja dat denk ik zelf ook vaak, er zijn er al zoveel, daarom heb ik ook niet zo’n haast, dus ik moet echt iets anders te vertellen hebben.

Voorlopig ga ik door op deze weg met wekelijks een massage, een paar keer sporten en een heleboel andere goede dingen.

Puh…in topconditie blijven kost een hoop werk en energie. Maar goed, het levert ook veel op! Ik leef alsof ik een heel leven nog voor mij heb. Moet me zelf naar bed sturen, ben nooit moe, sta fris en vrolijk op, kortom het gaat goed.

Ik heb kleine dipjes als er weer iemand met eierstokkanker overleden is waar ik contact mee heb gehad. En dat waren er afgelopen weken al weer twee.

Ik heb wekelijks een massage! Ik noem nooit namen op mijn site maar als Hoek van Holland een optie voor je is, dan heb ik een super adres voor je. Deze ervaren masseur voelt en ziet alles aan mijn huid, en ziet dat ik opvallend weinig schade heb geleden door de chemotherapie. Normaal zie je een soort craquelé huid op de rug, dat heb ik niet. Hij zegt mij iedere week dat ik een gezond lijf heb, wat wil je nog meer horen? Dat mijn lymfe goed stroomt etc. Hij voelt zoveel als hij masseert dat je het wel heldervoelend mag noemen. Een wekelijkse opsteker dus! Mijn grootste ongemak was iets dat ik dacht dat een muishand was, heel erge pijn bij mijn rechterduim. Compleet weg, hij heeft me laten voelen dat het knopen op mijn schouderblad waren.

Ik train twee keer per week, en ga daarna in ons kleine saunaatje ( soort tentje, maar zeer effectief!)

Dan heb ik voor de tweede keer een levendbloedanalyse laten doen, deze zag er al een stuk beter uit dan de vorige.

Vervolgens nog een Nesscan laten doen. Ik slik wat druppeltjes de komende maand en heb ook een Prognostest ondergaan. Dat is gebaseerd op de Chinese wetenschap van acupunctuur en de meridiaanbanen in je lichaam. Ook hier wat druppeltjes gekregen.

We drinken gevitaliseerd water, en slapen op magnetische matrasjes. ik slik mijn voedingssupplementen, mijn superdrankje, en werk nog op het psychische vlak om wat er nog zit nog op te ruimen, Heb zelf niet het idee, dat ik nog echt wat op te lossen heb, maar het kwam wel uit de testen. En uit allebei. Dinsdag heb ik een sessie met hypnotherapie, kijken of er nog iets naar boven komt.
Ik doe de MIRmethode weer maar nu op de langzame manier. Als je klachten hebt, wat dan ook zeker naar kijken! Lees de ervaringen, je gelooft niet dat zoiets simpels zoveel effect kan hebben.

Gisteravond weer een gezellig vriendinnen eetavondje gehad, net voordat Hetty weer terug naar Dubai gaat.

Het laatste weekend van februari gaan we naar Roy Martina, erg goedkope training dit keer zeer de moeite waard altijd! Kijk maar even op de site

Volgende maand gaat er een nieuw tijdperk in, en ga ik in de WIA ( de voormalige WAO). Dan is het twee jaar geleden dat de eierstokkanker geconstateerd is.

Of ik het erg vind om in de WIA te gaan is mij meermalen gevraagd. Absoluut niet! Ik blijf heel hard roepen dat ik anders ben, en ik geloof in de kracht van overtuiging, gedachten zijn krachten etc etc. Maar de statistieken zijn slecht en ik heb er geen behoefte aan om mijn misschien beperkte tijd aan anderen te geven. Ik heb er 38 jaar opzitten in de gezondheidszorg. Ik hoop dat ik met alles wat ik doe, alle cijfers en prognoses aan mijn laars lap.

Maar nu pak ik die boeken dan toch weer even uit de kast, want ik heb zo duidelijk het gevoel dat ik in de flow zit. Ik ervaar het als een net dat om alles heen spant, maar dan op een positieve manier. Vaak is dit een negatieve ervaring, maar bij mij juist niet.

Zo werd ik vorige week wakker met een boodschap. Dat is mij nooit eerder gebeurd. Maar de opdracht was dat ik de websitenaam www.DoeDeGezondheidsTest.nl moest registreren. Met het 18 uur journaal hoor ik dat door het Bronovoziekenhuis de gezondheidstest is gelanceerd.

De nacht erop werd ik wakker met de opdracht een brief aan de directie van mijn ziektekostenverzekering te sturen. Ik zal hem ook mijn site publiceren.

Je pakt het pas op als je er aan te bent…Een jaar geleden hoor ik iets over een bepaalde manier van voeding, de persoon die het mij vertelde had er veel baat bij. Ik vond het te ingewikkeld, niets voor mij. Nu werd ik er opnieuw naar toegetrokken, het boek is al niet meer in de boekhandel, moest besteld worden. Gelukkig heeft de Slegte het staan. Het is van invloed op je genen! De activiteit van je genen beïnvloeden door voeding, huhh. ” Wat een onzin” zullen ze zeggen op het het genetisch lab van de universiteit. “Kunnen wij op een of andere manier voorkomen dat ik met het bij mij aangetoonde BRCA1 gen geen borstkanker krijg? Het risicopercentage is volgens de genetica-experts 60-85% op borstkanker en niet in 1 maar in 2 borsten….Het antwoord dat wij hier vorig jaar juni bij het Genetisch Instituut, horende bij de Erasmusuniversiteit, op kregen was: “Absoluut onmogelijk.  Niets aan te doen”

En dat past dan weer precies bij het verhaal van een geleerde vorig jaar op de Mastery Conference.
Genen kun je “aan en uitzetten.” Ik zeg regelmatig dat ik voel dat mijn opdracht bij deze kanker is om deze “familievloek” te doorbreken en mijn dochters te bewijzen dat er veel meer belangrijk is dan dat “foute gen”, dat dat maar een heel klein stukje is van het het grote verhaal hoe bijvoorbeeld kanker ontstaat! Dit past helemaal in mijn gedachten en de manier waarop ik met kanker omga, sinds bij mij de diagnose eierstokkanker in het vierde stadium is geconstateerd. Bruce Lipton noemt dit van slachtoffer tot baas over je eigen gezondheid!

Uit het onderzoek van Dr. Bruce Lipton bleek dat het niet de genen zijn die ons gedrag bepalen, maar dat de genen worden aan- en uitgezet door externe factoren.
Ze worden getriggerd door onze waarnemingen en onze gedachten en overtuigingen. Professor Lipton toont aan dat overtuigingen, of ze nu waar zijn of niet, positief of negatief, de activiteit op genetisch niveau beïnvloeden en zelfs onze genetische code kunnen veranderen. Ook voeding is hierop uiteraard van invloed. Dr. Liptons uiterst hoopvolle bevindingen worden beschouwd als een van de grote doorbraken in de nieuwe wetenschap.  In deze video legt hij het uit in slechts 7 minuten!(uitgebreide video deel 1 en deel 2)  Helaas voor velen is het allemaal in het Engels.

Gedachten zijn krachten! Is het niet allang bekend? “Niets nieuws onder de zon” hoorden wij ieder Engelse les op de Middelbare school van onze lerares Mevr.Prins.  “The Secret”  is ook niets nieuws, maar oude wijn in nieuwe zakken.
Er zit zoveel waarheid in oude gezegden en spreekwoorden!

Toen ik als arboverpleegkundige werkte probeerde ik de zieke medewerkers uit de slachtofferrol te halen, om ze zo actief te laten deelnemen aan hun herstel, dat was nieuw, en eng. Hoe haalde ik het in mijn hoofd dat ze zelf een aandeel in hun ziekte zouden kunnen hebben. En natuurlijk zijn dat geen bewuste processen.
Denken jullie dat ik er bewust voor gekozen heb om door het proces van kanker heen te gaan? No way! Maar Christiane Beerlandt haar boek was een grote hulp voor mij, om onbewuste processen waardoor iemand ziektes doormaakt naar boven te halen. Het boek heet “De Sleutel tot zelfbevrijding” Christiane Beerlandt heeft informatie over meer dan 1200 ziekten en aandoeningen gechanneld doorgekregen. Prima als je denkt dat dit niets is of onzin, maar ik heb het veelvuldig gebruikt als leidinggevende. ” Ik noemde het mijn gezondheids-bijbel, en velen hebben, na hun aanvankelijke weerstand overwonnen te hebben,  herkend in hun ziek zijn wat er speelde en konden er zo wat mee doen. Pas als je je ergens van bewust bent kun je er iets mee doen….

Wil je meer weten over dit boek of het bestellen?   Haha, zie net dat het niet meer te bestellen is, zeker weer een nieuwe druk op komst. Klik dan op het plaatje

Ik heb zoveel informatie verzameld deze twee jaar, ik moet wel een eigen boek gaan schrijven…maar alles op zijn tijd.
Ik heb het er maar druk mee!

En vanaf deze week hebben we voor drie dagen per week een schema voor thuis gemaakt. We gaan weer vroeg naar bed net als in het begin toen de kanker zich geopenbaard had. 22 uur wordt weer onze bedtijd. Het blijkt toch uit veel onderzoeken dat je op die manier de meeste melatonine produceert en dat hormoon speelt een belangrijke rol binnen het hele kankerverhaal. Dat betekent dat we om zes opstaan en dan aan het sportieve gedeelte van de dag gaan beginnen. Fietsen op de hometrainer en trampolinespringen. Trampolinespringen is erg goed voor de lymfeafvoer. Op dinsdag en donderdag ben ik om acht uur bij OCA.

Deze maand start ik met een reinigingskuur, veel sappen etc. Alles zoveel mogelijk biologisch. Ook ben ik begonnen met massages, dit kan ik zeker aanraden! Al binnen twee dagen merkte ik dat het duidelijk invloed op mijn handen heeft.. Door de chemotherapie had ik iedere ochtend het gevoel alsof mij vingers dikke worstjes zijn waarin je geen kracht hebt en niets mee kunt doen. Dat verbetert wel heel snel normaal, maar eigenlijk heb ik dat de laatste dagen nauwelijks nog. Het is goed dat ik hier neerzet, want als het weg is ben je het ook weer zo snel vergeten. Prima, maar het kan nuttige informatie voor anderen zijn. By the way: je moet wel iemand zoeken die goed weet hoe hij moet masseren. Kanker vereist een professionele masseur.

Ik ben ook speciaal water gaan drinken. Daarover publiceer ik binnenkort meer. Over een paar weken heb ik ook weer een levend bloedanalyse.

Gezien alle mails die ik van anderen of hun familie met eierstokkanker ontvang is het duidelijk dat er veel voor nodig is om je levenskwaliteit te behouden of harder gezegd om in leven te blijven. Ik blijf dan ook lezen en zoeken op internet. Van de medische wereld hoef ik het niet te hebben, zij zijn daar duidelijk in. Zij kunnen het alleen maar rekken. En er zijn weinig succes story’s te vinden over eierstokkanker, en zeker niet over stadium 4, op het internet. Ik moet dus mijn eigen succesverhaal maken en tot nu toe lukt dat ook aardig!
Ik ben er deze week ook achter gekomen dat de CA125 lang niet alles zegt, want iemand mailde mij met een CA125 van 8 maar met uitzaaiingen in de lymfe. Kortom waar kun je nog van op aan?

Ik blijf denken dat ik anders ben! Dat lijkt me een heel goede gedachte voor mijzelf in 2011!

“We krijgen het toch niet weg”, zegt de oncologieverpleegkundige vandaag. Met alle kennis die ik inmiddels hebt, raakt deze opmerking mij niet, maar ik kan me voorstellen dat vele eierstokkankerpatienten behoorlijk kunnen schrikken van een opmerking als deze.

De opmerking volgt op een gesprekje over de kuur. Na de komende twee weken zal er een scan gemaakt worden en volgens de verpleegkundige zal er dan nog zo’n zelfde serie van 9 behandelingen volgen. En daar spreek ik uiteraard mijn twijfel over uit. Want het aantal mensen dat resistent wordt voor chemotherapie is aanzienlijk. Ik spreek dus uit dat het heel goed kan zijn dat ik het dan voor gezien houd en mijn eigen plan weer trek.

Ik ben immers binnen 2 1/2 maand binnen de normaalwaarden gekomen en meer dan een jaar in remissie geweest op mijn mangosteensap. Waarom zal ik dat niet weer bereiken in combinatie met goede voeding en mentaal werk? Op mijn vraag waarom zoveel “metastasen” voorkomen juist bij eierstokkanker zegt ze dat ze geen idee hebben over de oorzaak. Ben benieuwd hoeveel onderzoek daar naar gedaan wordt…Waarschijnlijk niets want het levert geen geld op.
Ik leg hun ideeën naast me neer. Al is het maar uit zelfbehoud. Want als bezitter van het  BRCA1 gen en volgens de medici 60-85% kans op borstkanker hierdoor, kan ik anders net zo goed nu mijn hoofd te ruste leggen. Ik kies er voor om anders te denken. En ga door met mijn eigen onderzoek.

Ik heb een heel aantal mailtjes gehad afgelopen jaar waar ik niet vrolijk van werd. Een arts feliciteerde iemand dat ze het eronder hadden en na drie weken lag deze persoon in kritieke toestand in het ziekenhuis.

Voorlopig doe ik het supergoed, voel me niet ziek. Die 6 weken voorafgaand aan mijn opname ben ik zo verschrikkelijk ziek geweest dat deze chemotherapiekuur  voor mij daarbij vergeleken peanuts is. Mijn bloeduitslagen zijn goed. De bloedtransfusie van woensdag heeft mijn HB laten stijgen tot 6.9. Dat komt dus ook weer aardig in de goede richting, ik krijg maandag wel weer een zakje ijzer. We beginnen er vroeg mee, zodat ik zo snel mogelijk klaar ben om van onze midweek in Zeeland te genieten.
Vriendinnenweek in Zeeland! Ik verheug me erop.

Cox-2 is het enzym dat tumoren produceren om hun groei te versnellen. Cox-2-remmers kunnen helpen bij het afremmen of het niet verder uitzaaien van kanker volgens de huidige medische wetenschap.
Advil, Brufen,Ibuprufen, Indocid,Voltaren etc, allemaal ontstekingsremmers  zouden mensen minder vatbaar maken voor kanker. Helaas gaan deze medicijnen met andere nare bijwerkingen gepaard.
Vioxx en Celebrex leken hoopvol, maar hebben zulke ernstige bijwerkingen voor het hart dat ze niet toegepast worden. Vioxx is zelfs helemaal van de markt gehaald wegens het hele hoge hartinfarctgehalte. Overigens pas jaren nadat bekend was dat er in Amerika per dag ongeveer een Boeing vol mensen overleden aan het gebruik van Vioxx. De macht van de farmaceutische industrie is heel groot! Er is veel geld mee gemoeid geweest om het op de markt te brengen.

Stel nou dat zo’n vruchtendrankje met de synergie van de hele vrucht (want dat is belangrijk)  je zonder bijwerkingen dat kan bieden?

Ons mangosteenproduct  is klinisch bewezen werkzaam tegen ontstekingen! Op verzoek stuur ik graag het bewijs toe. Dit artikel in het boek van David gelezen hebben begrijp ik extra de werking van mangosteen. Er zijn honderden ervaringen van cliënten op elk gebied en omdat bijna elke ziekte ontstaat met een ontsteking is dat ook heel logisch!

Lieve groetjes van Ria

p.s Ria heeft ook weer gefietst, wat ze al heel lang niet gedaan had, hoorde ik van haar dochter!

Heel veel nachtjes in hotels met de Kruidvat hotelbonnen. Eeen heerlijke manier om heel goedkoop weg te zijn in Nederland.Vaak gecombineerd met allerlei cursussen of lezingen.

Met Marco en Humanitas een weekend  naar Engeland, met  mijn moeder en zus naar Portugal, met mijn vriendinnen naar New York, met Marco naar een training in Londen, met moeder, vriendin en haar moeder naar Zuid-Afrika, met Marco naar Amerika……

Ik besef het. Anderen doen dit hun hele leven niet!  Ik prijs me gelukkig dat ik dit allemaal kan doen. Ik weet net zo min als jullie wat de toekomst brengt, maar ik leef alsof ik nog een heel leven voor mij heb. Daarom ben ik nu ook weer gaan werken.

Hier onder meer over de film.

Beste Inge,
Ik ben studente verpleegkunde, 2e jaar. (België)
In de les krijgen we de film “Wit” te zien, waar we een reflectieverslag moeten over schrijven.

Ik weet niet of je die film kent, maar ik vind hem prachtig. Het gaat over een vrouw die ook eierstokkanker heeft, fase 4. Als kijker kunnen we haar laatste dagen in het ziekenhuis volgen.

Nu, ik was wat verder aan het zoeken op internet en kwam op uw site.
Hij staat nu al in mijn Favorieten. Ik wil uw verhaal zeker nooit vergeten…
Ik wens je veel moed en genot toe, want blijkbaar heb je jezelf op een heel andere manier kunnen ontdekken. Naar mensen zoals u (wilskracht) kijk ik op.
Dat wilde ik u even zeggen.

Mvg,
Marja

Vivian Bearing, een professor in de literatuur, wordt geconfronteerd met eierstokkanker in een laat stadium. Ze kiest voor een radicale therapie maar de ziekte is al te ver gevorderd.

Het maken van een televisiefilm schiep voor cinemagrootheid Nichols de mogelijkheid om ongestoord (zonder de druk van Hollywoodstudio’s) creatief te zijn. Doorgaans zijn er niet veel mensen geïnteresseerd in een verhaal over de ontluisterende aftakeling van een stervend persoon. Wit, naar een Pulitzer Prijs-winnend toneelstuk van Margaret Edson en aangepast door regisseur Nichols en Thompson zelf, zou daar verandering in kunnen brengen. Niet dat het drama populaire knievallen doet, nee Wit is gewoon dwingend goed gemaakt. Met ongelooflijke flexibiliteit speelt Thompson de doodzieke literatuurdocent Vivian Bearing. Wij zien haar dapper chemotherapie en vernederingen doorstaan, onderwijl peinzend over de zorgsector, dichter John Donne, haar carrière en menselijkheid. Wit is pijnlijk boeiend, net als het leven en de dood.

Recensies:

Zeer indrukwekkende film, waar je je emoties niet kan onderdrukken. Zeer goed gespeeld door Emma Thompson.

Een tv-film (van Mike Nichols) maar dat zou je, afgezien van de eenvoudige setting (en vooruit, de foute belichting), niet zeggen. De intelligente manier waarop een gewichtig thema als leven/dood wordt behandeld zou je eerder verwachten in de betere art-housefilms. Een fenomenale Emma Thompson helpt ook. Zij speelt een docent letterkunde die leven en dood enkel kent als begrippen zoals die worden behandeld in de poëzie waar zij van houdt. Wanneer er kanker bij haar wordt geconstateerd wordt het allemaal een stuk minder abstract. We volgen haar bij haar behandelingen. Omdat ze een nieuw soort behandeling ondergaat verwordt ze tot een object voor ambitieuze artsen. Als tegenwicht fungeert een vriendelijke verpleegster.

Wij hebben een aantal jaren geleden een training van Anthony Robbins gehad, waarbij een van zijn trainers ons vertelt over het moment waarop zijn moeder net aan darmkanker geopereerd is. Hij hoort de prognose van de arts die niet verder rijkt dan een paar maanden. Hij verbiedt de artsen dit oordeel aan zijn moeder mede te delen en verblijft in de ziekenhuiskamer tot het moment van ontslag om te voorkomen dat iemand een verkeerd woord tegen zijn moeder zegt. Thuisgekomen zet hij zijn moeder op zeer gezonde voeding, en zijn moeder heeft nog 11 jaar geleefd. Hij is ervan overtuigd dat als zijn moeder de waarheid geweten zou hebben, zij de voorspelde maanden niet overleefd zou hebben.
De menselijke geest is zo sterk! We hebben het dramatische verloop bij een vriend na een uitspraak van een arts gezien.

Ik ken het verhaal van die trainer, ik ken het effect op onze vriend en toch vraag ik heel duidelijk zelf naar de prognose.
En ja, je hebt het nodig om een voor jou goede keuze te maken, maar het heeft ook nadelen.

Met alle andere dingen die je doet, blijft het toch steeds doorklinken in je hoofd.

Ik krijg maximaal een jaar zonder chemo, en maar een half jaar tot maximaal een jaar extra met chemo.
Eierstokkanker, stadium vier. Het is een heel heftige ziekte.
Wij zijn wat burgerlijk ongehoorzaam geweest en hebben het hele gesprek opgenomen. Hoe anders dan wat wij ons herinneren, is het nu wij het vandaag terugluisteren. We hebben deze arts als heel onaangenaam ervaren tijdens ons gesprek. We vinden hem bot, we willen nooit meer terug naar hem. Nu we het terugluisteren beoordelen we het zo anders! Hij heeft alle tijd voor ons genomen, 3/4 uur! En hij klinkt gewoon heel aimabel. Misschien hebben we een probleem met zijn lichaamstaal gehad, maar het is zo’n grappige ervaring vandaag. we zullen het hem misschien nog wel eens vertellen….

Kortom het heeft alles te maken met hoe je op dat moment zelf bent! Misschien moet je dit soort heel zware gesprekken wel standaard opnemen, om op een later moment nog eens terug te luisteren. Als wij met onze kennis, achtergrond en ervaring al zulke andere interpretaties hebben, hoe is dat dan voor volslagen leken?

Oké, wat zit er nog in mijn hoofd ondanks alle andere overtuigingen? Dat ik maar maximaal een jaar heb zonder chemo!
Dat jaar is weliswaar bijna om, maar toch…
Ik ben overtuigd van mijn mangosteensap en van de theorieën van Dr.Hamer, dus kies ik om het los te laten… En toch zit er dan af en toe zo’n stemmetje in je hoofd…

Begin april ga ik een scan laten maken en tot die tijd vieren we hoe goed het met mij gaat! Zorgeloos! De stemmetjes stuur ik weg en de ruime maand vakantie die er aankomt zorgt ervoor dat ik vol vertrouwen ben!

FOLLOW ME!!

Ik ben geschokt door deze naar mijn inziens betuttelende zinnen in het artikel:

Vooral het weten dat de bloedwaarde verhoogd is, maar de  tumor nog niet aantoonbaar is, ontneemt patiënten enkele maanden een goede kwaliteit van leven.

Hoe zit het met het recht op informatie. Of het wel of niet goed zit, je wilt toch gewoon alles weten? In ieder geval is voor mij duidelijk dat ik goed gekozen heb: ” Chemo kan altijd nog!”  Nu duidelijk is dat vroegtijdige behandeling niet betekent dat het leven van patiënten langer of beter wordt…..

Het is goed dat ik niet zo’n haast had om aan de chemo te gaan.. Tot nu toe heb ik heel goede maanden gehad. En het lijkt dus niet uit te maken.

De tests gaven bij ruim een derde deel van de vrouwen aan dat ze opnieuw kanker hadden, nog voordat er sprake was van lichamelijke klachten. Dat is dus een hoog percentage!

Hieronder het volledige artikel:

Vroege controle eierstokkanker nutteloos..

Vrouwen die in een vroeg stadium beginnen met een behandeling tegen terugkerende eierstokkanker leven niet langer dan vrouwen die enkele maanden later met de behandeling starten. Dat blijkt uit internationaal onderzoek dat het Erasmus MC mede heeft gecoördineerd. De onderzoekers maken de resultaten zondagmiddag in Orlando bekend op het jaarlijkse oncologiecongres van de American Society of Clinical Oncology (ASCO).

De uitslag van het onderzoek is belangrijk voor artsen. Ze wisten tot nu toe niet welke behandeling beter was. Artsen kunnen beginnen met chemotherapie als de patiënte lichamelijke klachten krijgt die erop wijzen dat de eierstokkanker terug is. Ook kunnen artsen al eerder starten met behandelen, namelijk als de vrouw nog geen klachten heeft, maar er een andere aanwijzing is dat de tumor is teruggekeerd. Dat kan door te kijken of in het bloed de waarde van de stof CA 125 is gestegen. Tumorcellen van een eierstokkanker kunnen extra veel van deze stof produceren.

De onderzoekers in Europa hebben jarenlang 1400 vrouwen gevolgd die na een behandeling tegen eierstokkanker ‘kankervrij’ zijn verklaard. Tijdens de controles daarna werd hun bloed regelmatig onderzocht. De tests gaven bij ruim een derde deel van de vrouwen aan dat ze opnieuw kanker hadden, nog voordat er sprake was van lichamelijke klachten. Ook bleek uit lichamelijk of gynaecologisch onderzoek nog niet dat de tumor terug was. Vrouwen die meteen na stijging van de CA 125 startten met chemotherapie, bleken echter niet langer te leven dan vrouwen die pas begonnen met chemotherapie nadat ze lichamelijke klachten kregen en/of de tumor was aangetoond door ander onderzoek (gemiddeld vijf maanden later). Ook de kwaliteit van leven verbeterde niet door vroegtijdig te beginnen met chemotherapie.

Jaarlijks krijgen in Nederland zo’n 1100 vrouwen van hun arts te horen dat ze eierstokkanker hebben. ‘Na een succesvolle behandeling vragen veel vrouwen bij de controles aan hun arts om de uitslag van de bloedtest’, zegt internistoncoloog dr.M.E.L van der Burg, die namens het Erasmus MC mede leiding heeft gegeven aan het onderzoek. Nu duidelijk is dat vroegtijdige behandeling niet betekent dat het leven van patiënten langer of beter wordt, kunnen artsen zorgvuldiger afwegen of en wanneer ze de CA 125 meten. Hierdoor kunnen ze veel stress bij patiënten voorkomen. Vooral het weten dat de bloedwaarde verhoogd is, maar de  tumor nog niet aantoonbaar is, ontneemt patiënten enkele maanden een goede kwaliteit van leven.

gelezen op Http://www.stopkanker.com