Daar ben ik dan weer, ruim een week later. Maar ik heb al gemeld dat dit een drukke maand is. De daling is wat minder spectaculair, maar toch altijd nog ruim 14%, en de laatste loodjes zijn altijd het zwaarst.
Dan maar weer een korte terugblik op de afgelopen week. Donderdag ben ik naar de kapper [Klik op de titel]
Daar ben ik dan weer, ruim een week later. Maar ik heb al gemeld dat dit een drukke maand is. De daling is wat minder spectaculair, maar toch altijd nog ruim 14%, en de laatste loodjes zijn altijd het zwaarst.
Dan maar weer een korte terugblik op de afgelopen week. Donderdag ben ik naar de kapper gegaan. Ik ga altijd naar Huib van der Kooij in de Passage in Schiedam. Huib merkt op dat ik veel vaker dan normaal kom de laatste maanden. Normaal kom ik eens in de 6 weken en nu eens in de 4 weken. Ook is mijn haar zoveel dikker.
Huib heeft het erg uit moeten dunnen om het weer lekker te laten vallen. Is dat even een andere ervaring dan een kaal hoofd door de chemo?
Dan ook maar meteen even mijn nagels laten doen, zodat ik er weer top verzorgd uit zie om mijn weekend training in te gaan. Ook dat hoort bij mijn genezing.
In de avond ga ik naar een lezing van Women’s Business Initiative International omdat daar iemand spreekt die ik al eens gesproken heb in verband met XanGo en wil horen wat er “van hem geworden is.”
Vrijdagochtend ben ik naar de huisarts geweest. Zij wil graag de vinger aan de pols houden. Ook nu weer geeft ze aan dat ze zeer verheugd, maar ook verrast is hoe goed het gaat. Op de vraag wat ze voor mij kan doen, kan ik niets anders zeggen dan dat ze mij mag voorzien van aanvraagformulieren om bloed te prikken en een aanvraag mag schrijven om genetisch onderzoek te laten doen.
Ze vraagt of ik wil dat ze overlegt met de oncoloog en ze zegt dat ze niets zal doen zonder mijn toestemming.” Nee, nee”, zeg ik, “ zeker niet, nee voorlopig niet. De artsen willen mij aan de chemo, ik wil daar zo ver mogelijk wegblijven. Ik wil geen negatieve energie in mijn proces nu. Als de tumormarkers nog lager zijn, ga ik zelf een afspraak maken.” Ik wil ook niet dat mijn huisarts door hen beïnvloed wordt om mij aan de chemotherapie te praten. We praten nog over het maken van een vervolgscan. Ze biedt mij een andere plek aan om dat te laten doen, maar dan heb je een slechter vergelijk met de eerdere foto’s. En dat is een nadeel. Ik vind het geen enkel probleem om dat in het Vlietlandziekenhuis te laten doen, maar ik wil daar voorlopig geen arts spreken. Als je je met chemotherapie laat behandelen dan wordt er pas na 3 of 4 behandelingen een scan gemaakt. Dat is dus na een maand of drie en half. De uitslag van de CA125, zoals deze bepaling van de tumormarkers heet, van 42 gemeten op 19 mei is exact twee maanden na de operatie. Chemotherapie start normaal 5 a 6 weken na de operatie. Normaliter heb ik nu dus net mijn eerste chemo gehad en nog zeker 2 chemo’s voor de boeg alvorens een nieuwe scan te ondergaan. We besluiten dat we pas over een paar maanden laten scannen. Alle straling die je krijgt is ook niet goed, op zijn zachtst gezegd. Over een paar weken ga ik weer naar de huisarts. Ik vind het geweldig om op deze manier met haar te praten. Zij respecteert volledig mijn eigen aanpak en geeft zonder meer haar eigen beperkingen toe.” ik weet heel weinig van voeding, daar hebben we eigenlijk niets over geleerd op de universiteit. Ik zou er meer over willen lezen, maar je weet hoe dat gaat…drukke praktijk, gezin…”
Ik rijd door naar Woudenberg om twee uur in de energie van de E.E.S. te zitten. Zo kan ik mijn bijzondere weekend goed beginnen.
Spannend!! Marco is met de trein naar Schiphol om Jos, en haar dochters Martine en Alex want we op te halen. Met de trein is handig omdat je om 17 uur niet vanuit Schiphol naar Utrecht wilt rijden. Al die files rond die tijd word je dol van en ik zorg dat ik voor de files vanuit Woudenberg naar het Ibishotel rijd. Ik blijf daar 3 nachten en deel de kamer met Jos. Ik heb een gevulde electrische koelbox bij me zodat ik zoveel mogelijk mijn gezonde voedingspatroon kan handhaven. Na onze begroeting en even opfrissen, gaan we een hapje eten in Utrecht na een flinke hoosbui getrotseerd te hebben. Kun je het je voorstellen? Martine geniet van de regen….Tja, Athene is bijna altijd zonovergoten…
We gaan op tijd slapen, want we worden al vroeg bij de registratie van het seminar verwacht. Morgen start de driedaagse seminar van Brandon Bays. In de helendereis.pdf staat meer informatie hierover.
Vanwege tijdgebrek ga ik hier nu verder niet mijn eigen ervaringen delen, misschien later eens. Meer in MIJN BOEK! Ik heb besloten een boek te gaan schrijven, waar meer achtergrondinformatie dan dat k hier kwijt kan, in komt. Het was een prima weekend. Ik heb Brandon bedankt omdat ook zij een inspiratie voor mij is om mijn kanker zonder chemo te willen overwinnen en aan de slag te gaan met de psychische kant van kanker. Schuld, schuld heb ik eens een collega horen zeggen. En hij is zichtbaar geïrriteerd als mens en als arts. Ga je er dan vanuit dan het je eigen schuld is? Dat is nogal heftig. Die visie maakt ook veel mensen boos. En dat wil ik niet veroorzaken. Schuld is niet waar het om gaat. Dan zou je het met opzet doen en dat is natuurlijk nooit het geval. Maar als ik heel eerlijk terugkijk dan kan ik het begrijpen door de kennis die ik de laatste tijd verworven heb. Eigenlijk wist ik het allemaal al lang, het is gewoon even weggezakt geweest.
In alles wat ik tegen kom zie ik heel weinig kankerpatiënten de weg naar binnen volgen. De meeste mensen zijn aan het vechten tegen kanker. Een van de wetten van het universum is: hoe harder je er tegen vecht hoe meer je ervan krijgt… In mijn boek zal ik hierover meer onthullen, maar kijk ondertussen naar de Secret..
Ook maandag, mijn verjaardag, is een goede dag geweest. Het is een verdere verdieping. ‘s Avonds nog even een hapje gegeten met Marco, Froukje en Sanne. Uiteraard biologisch bij de Groene Passage. Van Marco krijg ik een grote fles met mijn lekkere “ L’Eau d’Issey ingepakt met een grote veer erop: Hij deelt een pluim aan mij uit! Ik krijg een “Lucky Bamboo” van Frouk en Sanne. Als cadeau nemen de dames mij 8 juni een midweek mee naar een VIPcottage bij Center Parcs, bij Oudorp in de buurt. Vroeger een favoriet vakantieplekje van ons.
Vandaag de hele dag op stap geweest naar Paul en besproken hoe we verder gaan met de websites en XanGo.
Drie weekenden achterelkaar in een hotel, dat is echt wel een nieuw record voor mij.
Morgen vertrekken we naar Antwerpen voor “ The Reconnection” seminar van Eric Pearl. meer info via www.The Reconnection.nl Marco en ik assisteren daar. Het seminar start morgenavond en duurt tot dinsdagavond. Afgelopen dinsdagavond is er een lezing van hem in boekhandel Paagman geweest in Den Haag. Er zijn zo’n 300 mensen vanuit het hele land hier naar toegekomen. Het event is georganiseerd door Bliz Events.
www.Blizevents.com
Eric demonstreert bij een bezoeker hoe zijn techniek werkt…iemand die al jaren fysiotherapie heeft gehad en al meer dan 11 jaar zijn armen niet meer helemaal omhoog krijgt (en er mee moet leren leven volgens de artsen), doet dit na een paar minuten behandeling moeiteloos en is zichtbaar verrast! Deze resultaten zijn niet tijdelijk maar blijvend..Eric is niet de genezer, maar het gebeurt als het mag gebeuren. Wie het wil ervaren kan een afspraak met Marco of mij maken.
Zo we gaan de grens over nu, dan verbreek ik mijn internetverbinding. Meer pas volgende week woensdag of donderdag, want woensdag heb ik weer een darmspoeling.
Op de terugweg ga ik heel veel asperges kopen. MMMM lekker en ik kreeg net allemaal testimonials via een vriendin in Salt Lake City dat deze ook erg goed werken om kanker te laten verdwijnen. Er zijn veel supergroenten!





Laat een reactie achter!