Lievergezond.nl -

DAT WERD TIJD! Ik kreeg al ongeruste mailtjes en telefoontjes..

Vanaf vandaag ben ik mijn vernieuwde website aan het inrichten. Vandaag bereik ik het doel waarom ik dit domein registreerde op het moment dat ik NOG DACHT GEZOND TE ZIJN.  Kleur verandert nog wat. Maar hier kan ik veel meer relevante informatie op kwijt. Hierop kunnen jullie eindelijk ook je reactie kwijt. Of je aanmelden voor mijn nieuwsbrief die ik binnenkort ga sturen. Of informatie over XanGo of andere onderwerpen vragen. Of meer informatie vinden over mijn therapieën. Het zal wel een paar dagen duren voordat ik alle items heb overgeplaatst, maar het is ” Work in Progress”.

Ja het gaat goed! De dagen vliegen, maar bij wie niet?

Ik zal jullie eerst even bijpraten over mijn gezondheid. Eens in de zoveel weken maak ik een afspraak met de huisarts. En omdat ik nu ongeveer een scan zou hebben gehad ( na een chemo of twee) ben ik vorige week maandag naar haar toe gegaan. En dan is er ineens twijfel bij haar: ” Ik vind het toch lastig dat er geen specialist meekijkt.” En ik begrijp het, ik noem het stiekem ” het Sylvia Millecamsyndroom”. En ik respecteer het, uiteraard. Ik ben de enige in haar praktijk die zo’n afwijkend pad loopt. Ze belt met de andere oncoloog. Deze is erg verrast over mijn verhaal en zegt dat hij deze dame met dit bijzondere verhaal graag snel op zijn spreekuur ziet! En wel morgen. Marco werkt maar mams is een dagje over. dat komt mooi uit. Wij gaan er samen naar toe. Ik neem het gesprek op met toestemming om aan Marco te laten horen.

Een heel sympathieke dokter die zichtbaar verrast is, alles noteert en na lichamelijk onderzoek besluit dat een scan of x-thorax helemaal niet nodig is. Dat het alleen maar een extra stralenbelasting voor het lichaam is die helemaal niet wenselijk is.

Wat een verschil per dokter, de vorige arts vindt het overdreven als ik me er druk overmaak, omdat  er wel iets ergers in mijn lijf aan de hand is..Dat “beetje” stralen maakt dus niets uit…

Deze dokter zegt hetzelfde als wat ik eerder heb gezegd: ” Chemo kan altijd nog.”  Deze dokter denkt als ik? Deze dokter begrijpt dat het immuunsysteem heel veel zelf kan, als je het  goed ondersteunt? In ieder geval is er interesse en duidelijk geen tunnelvisie maar een “open mind”.

Als mijn bloeduitslag, mijn CA125 stijgt, dan ga ik over op Raw Food, en houd ik nog veel strenger mijn voeding in de hand dan dat ik het nu doe.

Mijn bloeduitslag, geen vocht achter de longen of in de buikholte en een normaal aanvoelende lever geven geen enkele aanleiding tot verder onderzoek. Deze dokter vraagt of ik het goed vind dat hij mee blijft kijken en of ik over drie maaanden terug wil komen.

1 juni binnen de normaalwaarden, dit doktersbezoek erbij, IK VERKLAAR MIJZELF WEER KANKERVRIJ!

En natuurlijk moet het stabiliseren. Ik ben ook niet gek, maar aangezien ik overtuigd ben van de kracht van positief denken heb ik besloten er op deze manier tegenaan te kijken. En ik ga door waarmee ik bezig ben.

Gek he, je vraagt je dan ineens af hoe dat werkt. Een griepje gaat over, een verkoudheid ook, een gebroken been, en een hersenschudding.. Maar hoe kijkt men tegen kanker aan? Ik denk dat de meerderheid van alle mensen denkt dat het nooit meer overgaat. Als je zoals ik, al jaren in Humanitas werkt, heb je een hekel aan het woord patiënt. Ik beschouw mijzelf ook meer als cliënt dan als patiënt. En ik wil dat ook graag zo houden. Dat heeft ook met het gevoel van verantwoordelijkheid nemen te maken en ik kies er heel duidelijk voor om geen slachtoffer te zijn.

En nee, ik ga nog niet werken. Het was hard werken tot nu toe, en ik weet dat ik er nog niet ben  op alle aspecten. Ik heb dus goed kunnen overleggen met mijn werkgever. Ik heb nog tot september nodig. Bedenk maar eens dat als ik had gekozen voor chemo ( 6-8) ik tot het einde van het jaar bezig geweest zou zijn. Maar wat ik me ook heel goed gerealiseerd heb, is dat ik nu eigenlijk heel, heel goede maanden gehad heb, terwijl als ik voor chemo gekozen had ik nu kaal geweest zou zijn, en waarschijnlijk al heel wat complicaties had moeten doorstaan. Ik heb het allemaal al zoveel jaren gezien.

Aanstaand weekend ga ik opnieuw een weekend ondergedompeld worden in het emotionele deel. Een heel weekend met Brandon Bays, een vervolg op de vorige training. Ik denk niet dat er veel vanuit mijn verleden ( maar dat is ook gisteren bijvoorbeeld) in de weg zit. Maar ja als Brandon Bays, na zoveel jaar training, nog aanleiding ziet om het bij te houden, wie ben ik dan om daaraan te twijfelen. Ik ga er helemaal van genieten, ondergedompeld worden in goede energie, met leuke mensen om me heen, het wordt een goed weekend. Voor die tijd ga ik nog even bij Corrie en Dave langs om mij op te laden met die andere vorm van energie die zo goed is voor mijn gezondheid: de E.E.S., het Energy Enhancement Systeem.