Lievergezond.nl -

Onderstaand artikel is eerder verschenen in Beyond Medicine.

Dit artikel laat heel duidelijk de eeuwenlange historie van het gebruik van de mangosteen zien, alsmede de vele recente onderzoeken verricht aan universiteiiten in de laatste decennia.

In India en Zuidoost Azië hebben traditionele genezers de Mangosteen eeuwenlang ingezet vanwege haar gezondheidsvoordelen.

In Thailand en China worden preparaten, gemaakt van de schil (of vruchtwand), als antibacteriologische en antiparasitaire behandeling bij dysenterie en andere vormen van besmettelijke diarree ingezet.
De adstringerende kwaliteiten van de plant zijn eveneens nuttig om bij mensen met diarree dehydratatie en het verlies van essentiële voedingsstoffen in het spijsverteringskanaal te voorkomen.

In Azië wordt allang erkend dat de Mangosteen krachtige ontstekingsremmende eigenschappen bezit en effectief is bij de behandeling van eczeem en huidaandoeningen waar versnelde groei van de huid een rol speelt, zoals psoriasis.

In het Caraibisch gebied wordt van de Mangosteen een thee gemaakt, bekend als ‘eau de Creole’, die als drankje gebruikt wordt bij ver-moeidheid en lage energieniveaus, symptomen die wereldwijd door miljoenen mensen worden ervaren.

De Brazilianen gebruiken een soort-gelijke Mangosteenthee als ontwormingsmiddel en hulp bij de spijsvertering. In Venezuela worden parasitaire huidinfecties behandeld met kompressen van de vruchtwand, terwijl de Filippino’s een Mangosteenextract inzetten om koorts onder controle te krijgen.

Je kunt stellen dat de Mangosteen al eeuwenlang wordt gebruikt in de strijd tegen infecties. Tot nu toe zijn verschillende onderzoeken gedaan waarbij het effect van de xanthonen in de Mangosteen op een specifieke bacterie werd onderzocht. Een andere werking kwam naar voren, namelijk dat xanthonen een grote rol spelen in de strijd tegen vrije radicalen.

Onderzoekers aan de Prince Songkla Universiteit in Thailand onderzochten de xanthonen in de Mangosteen op hun antibacteriële eigenschappen “om de mogelijkheid te onderzoeken het dan te ontwikkelen tot enkele farmaceutische preparaten.” De onderzoekers isoleer-den verschillende xanthonen (alpha-mangostin, gartanin, gamma-mangostin, 1-isomangostin en 3-isomangostin) uit de vruchtwand van de Mangosteen. Deze geïsoleerde xanthonen in de Mangosteen werden in vitro onderzocht op hun werking tegen Staphylococcus aureus (normale en penicillineresistente stammen). De resultaten lieten zien dat de meeste xanthonen enige antibacteriële eigenschappen bevatten (MIC van 1,56). Om kort te gaan: xanthonen in de Mangosteen beschikken over antibacteriële eigenschap- pen tegen gewone en penicillineresistente Staphylococcus aureus bac- teriestammen.

Wetenschappers in Thailand onderzochten de antibacteriële werking van extracten van de vruchtwand van de Mangosteen (alpha-man- gostin, gamma-mangostin en een mengsel mangostin) door negenen- negentig geïsoleerde MRSA-bacteri- ën van ziekenhuispatiënten in Thailand te gebruiken. De resultaten van het experiment luidden dat “(het) mengsel mangostin het krachtigst werd bevonden. Het gaf een MIC van 1,48 mg/ml wat gelijk staat aan de MIC van vanco-myocin.” Samengevat: xanthonen in de Mangosteen bleken in vitro in de strijd tegen MRSA op zijn minst net zo krachtig te zijn als het op recept verkrijgbare antibioticum vancomyocin.

Wetenschappers aan de Chiang Mai Universiteit in Thailand onderzoch-ten het effect van de polysacchariden in de Mangosteen op de intracellulaire bacteriëndodende werking van monocyten tegen Salmonella enteritidis (S. enteritidis). Monocyten werden toegevoegd aan talrijke petrischaaltjes met daarin S. enteriditis. Sommige petrischaaltjes bevatten polysacchariden uit de Mangosteen en sommige niet.

De resultaten van het experiment wijzen erop dat de polysacchariden in de Mangosteen “fagocyten stimuleren en intracellulaire bacteriën (S. enteritidis) doden.” De onderzoekers veronderstellen dat polysacchariden in de Mangosteen fagocyt immuuncellen stimuleren om superoxide aan te maken. De resultaten wijzen er in vitro op dat polysacchariden in de Mangosteen immuuncellen ertoe zetten krachtiger te worden en Salmonellabacteriën te doden.

Onderzoekers in Japan toonden aan dat de anti-MRSA-werking van alpha-mangostin toenam wanneer gecombineerd met vancomycin. Met betrekking tot de Mangosteenvrucht stelden de onderzoekers: “De in vitro krachtige antibacteriële werking van xanthoonproducten tegen zowel methicillinresistente en methicillin-gevoelige Staphylococcus aureus wijst erop dat de bestanddelen een brede farmaceutische toepassing toebedeeld zou kunnen worden.” Met andere woorden: het xanthoon alpha-mangostin in de Mangosteen beschikt in vitro over krachtige antibacteriële eigenschappen in de strijd tegen MRSA.

Onderzoekers in Thailand onderzochten of preparaten van Garcinia Mangostana, Curvuma longa en Aloë vera over een antibacteriële en ontstekings-remmende werking beschikken bij acné vulgaris. Drieëndertig patiënten (mannen en vrouwen van veertien tot tweeën- twintig jaar) met lichte tot gematigd acné gebruikten het preparaat. Het preparaat toonde “een heilzaam effect bij de vermindering van ontstekingen van pukkeltjes en puistjes.” Vaak wordt in geval van acné vulgaris antibiotica gebruikt. Echter, binnen de dermatologie is antibio- ticaresistentie toegenomen. Om dit probleem te overwinnen, onderzochten onderzoekers aan de Mahidol Universiteit in Thailand medicinale planten als alternatieve behandeling voor acné vulgaris.

Negentien medicinale planten, traditioneel gebruikt voor hun anti-bacteriologische eigenschappen, werden in vitro onderzocht tegen de bacteriën die acné veroorzaken (P. acnes en S. epidermidis).
Van de negentien planten toonde het Mangosteenextract het grootste antibacteriële effect. De MIC- waarden tegen zowel P. acnes en S. epidermidis waren gelijk (0,039 mg/ml) en de MBC-waarden waren respectievelijk 0,039 en 0,156 mg/ml.

Met betrekking tot de Mangosteen concludeerden de onderzoekers dat “het werkzame bestanddeel van het Garcinia mangostana-extract interessant zou kunnen zijn voor verdere ontwikkeling als alternatieve behandeling van acné.”

Samengevat: van alle 19 planten was er van de Mangosteen de kleinste hoeveelheid nodig om P. acnes en S. epidermitis te doden.

Isoprene xanthonen (een xanthoon- molecuul gekoppeld aan een prenylgroep waardoor de werking wordt versterkt), geïsoleerd uit de vruchtwand van de Mangosteen, werden in vitro getest op hun vermogen tuberculose te bestrijden. Alpha- mangostin, beta-mangostin en garcinone B “hebben een sterk remmend effect op M. tuberculosis met een MRC (minimale remmende concentratie) van 6,25 mg/ml.”

Kortweg, ook in vitro zijn de antibacteriële eigenschappen van de Mangosteen tegen M. tuberculosis aantoonbaar. Enterococci en Staphylococcus aureus zijn twee van de meest voorkomende oorzaken van in het ziekenhuis opgelopen infecties. De laatste jaren is het aantal meldingen van comyocinresistente Enterococci (VRE) en methicilline-resistente Staphylococcus aureus (MRSA) infecties in ziekenhuizen wereldwijd toegenomen. In 2005 onderzochten onderzoekers aan de Gifu Universiteit in Japan natuurlijke producten als middel tegen VRE en MRSA. Daarnaast vonden zij het belangrijk mogelijk synergetisch gedrag van de actieve natuurlijke producten met antibiotica te onderzoeken, in de hoop hun werking te verbeteren.

Deze mogelijkheid werd onderzocht vanwege eerder onderzoek naar MRSA en de Mangosteenvrucht en haar synergetisch effect met antibiotica. Daarom werd onderzoek verricht naar de eigenschappen van de xanthonen in de Mangosteen (alpha-mangostin en beta-mangostin) tegen VRE en MRSA. De resultaten van hun experiment toonden aan dat “alpha-mangostin op zichzelf of in combinatie met gentamicin tegen VRE, en in combinatie met vancomycin tegen MRSA nuttig kan zijn om VRE- en MRSA-infecties onder controle te krijgen en in vivo nader onderzocht dienen te worden.” Gentamicin is een antibacterieel medicijn (antibioticum) dat op recept verkrijgbaar is.

In het kort: xanthonen in de Mangosteen vormen in vitro samen met antibiotica (gentamicin) een synergetische atmosfeer.

VRIJE RADICALEN

Onderzoek heeft aangetoond dat de oxidatie van ‘low density lipopro- tein’ ofwel LDL een belangrijke rol

speelt in de totstandkoming van atherosclerose. Als zodanig is de mogelijkheid in de natuur voorko-

mende stoffen te gebruiken om de oxidatie van LDL te remmen (schade door vrije radicalen) zwaarwe-

gend van belang. Alpha-mangostin, een xanthoon in de vruchtwand van de Mangosteen, beschikt over een

moleculaire structuur die potentieel in de strijd tegen vrije radicalen doet vermoeden, en zou daarom

“mogelijk de verandering door oxidatie van lipoproteïne kunnen remmen.”
De resultaten van het experiment tonen aan dat “mangostin, onttrokken aan de tropische vrucht Mangosteen, in vitro een effectieve remmer van LDL peroxidering is… afgeleiden van het hoofdbestanddeel zijn gemaakt en kunnen meer voordelen en therapeutisch potentieel bieden.”

Kortgezegd: Mangosteen is een krachtige antioxidant.

Tijdens een zoektocht naar natuurlijke antioxidanten isoleerde een groep wetenschappers alpha- en gamma-mangostin uit de vruchtwand van de Mangosteenvrucht. Hun experiment toonde aan dat “de antioxidantwerking van deze twee xanthonen gemeten was… en de bevindingen waren dat gamma- mangostin een krachtiger antioxi- dante werking liet zien dan… alpha-tocopherol.” (Alpha-tocophe- rol is een vorm van vitamine E, een erkende, krachtige antioxidant.)

Dat een hoge consumptie van groenten en fruit in verband staat met een verminderde mate waarin degeneratieve ziektes als kanker, hart- en vaatziekte en ontstekingsziektes zich voordoen, is goed gedocumenteerd. Wetenschappers in Singapore testten zevenentwintig fruitsoorten die in Azië voorkomen om hun antioxidante potentieel vast te stellen in de hoop dat de beschermende effecten van een vrucht in relatie staan tot de verschillende antioxidanten die de vrucht bevat.

Van de talrijke onderzochte vruchten had Mangosteen één van de grootste antioxidante krachten. Onderzoekers in Taiwan probeerden de belangrijkste antioxidant bestanddelen in de vruchtwand van de Mangosteenvrucht te isoleren en identificeren. Met behulp van een methanolextract isoleerden zij alpha- en gamma-mangostin en toonden aan dat gamma-mangostin de sterkste antioxidant eigenschappen bezit. Aanvullend merkten de onderzoekers op dat “het enige verschil in de structuren van de twee geïsoleerde bestanddelen de methylgroep is. Daarom kan worden verondersteld dat de omliggende hydroxylgroepen om C-6 en C7 van xanthonen bijdragen aan een sterkeantioxidante werking.”

In Singapore werden “de antioxidante werking van drie lokale vruchten – Durian, Rambutan en Mangosteen, onderzocht.” Nadat onder-zoeken, waarbij gebruik gemaakt werd van de Trolox Equivalent Antioxidant Capacity test, waren uitgevoerd, concludeer- den de onderzoekers dat “het Mangosteenextract de sterkste antioxidante werking liet zien.”

ONTSTEKINGEN

Onderzoekers aan de Universiteit van Madras onderzochten met behulp van ratten de ontstekingsremmende eigenschappen van de Mangosteenvrucht en haar xanthonen. Zij ontdekten dat van sommige van de xanthonen in de Mangosteen melding was gemaakt dat zij “pijnstillende en anticonvulsieve effecten produceren.” Tevens

verklaarden zij dat de xanthonen in de Mangosteen “in belangrijke mate ontstekingsremmend werken… zowel via het buikvlies als langs de orale weg.” Zij concludeerden dat “de ontstekingremmende effecten van deze bestanddelen toegeschreven konden worden aan de synthese met het blokkeren van prostaglandines”. Een interessante aantekening in de kantlijn is dat sommige xanthonen in de Mangosteen geen verergering van

maagzweren veroorzaakte, wat de onderzoekers deed opmerken dat “mangostin in experimenten met

dieren een belangrijke antiulcerwerking heeft.”

Een andere groep wetenschappers uit India toonde aan dat “mangostin, een belangrijk xanthoon in de

G. mangostana, actief bleek in het stoppen van zowel acute als chronische ontstekingen.” Natuurlijke producten met het vermogen de werking van histamine en serotonine tegen te gaan, zou als therapeutisch middel voor de

behandeling van verschillende allergieën interessant zijn.

Onderzoekers hebben aangetoond dat xanthonen in de vruchtwand van de mangosteen “een antiallergische/ontstekingsremmende werking hebben als gevolg van de remming van de afgifte van histamine en synthese met prostaglandine E2.” De auteurs verklaren vervolgens: “Mangosteenextract kan een nuttig onbewerkt medicijn zijn voor de behandeling van allergieën en/of ontstekingen.”

Onderzoekers in Japan vervolgden hun onderzoek naar de ontstekingsremmende eigenschappen van de

Mangosteen. Met behulp van glioomcellen van ratten toonden de wetenschappers aan dat “gamma- mangostin … de aanmaak van prostaglandine vermindert door de directe remming van COX.” Het onderzoeksmodel omvatte tumoren in het centrale zenuwstelsel van ratten, waarbij indirect werd aangetoond dat gamma-mangostin “een

van de kandidaatmedicijnen is voor de behandeling van aandoeningen in de hersenen die gepaard gaan

met ontstekingen.”

Tevens toonden ze aan dat het xanthoon gamma- mangostin in de Mangosteen “rechtstreeks… de overdracht van het COX2-gen voorkomt.” Zij concludeerden dat “gamma-mangostin niet alleen een aantrekkelijk nieuw farmaceutisch product is voor onderzoek naar het moleculaire mechanisme dat ten grondslag ligt aan

ontstekingen, maar ook een belangrijk nieuw bestanddeel voor de ontwikkeling van medicijnen voor de behandeling of ter voorkoming van ontstekingen en aandoeningen in de hersenen.”