Zomaar weer een maand voorbij….

Nou ja, zomaar, alweer een maand voorbij….de tijd gaat wel heel snel, en dan is het ineens februari…..
En ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar ik heb mijn agenda nodig om te zien waarom deze maand zo voorbij is gevlogen. 28 februari 2009 is de dag dat ik zo onverwacht het ziekenhuis ben ingegaan. [Klik op de titel]

Lynne McTaggart zegt: " Pick and mix". oftewel:  stel je eigen behandeling samen...pak uit al het aangebodene dat stukje dat goed voor jou voelt en laat het andere weer los. Alsof je zeer zorgvuldig een zak vol snoepjes vult....

Lynne McTaggart zegt: " Pick and mix". oftewel: stel je eigen behandeling samen...pak uit al het aangebodene dat stukje dat goed voor jou voelt en laat het andere weer los. Alsof je zeer zorgvuldig een zak vol snoepjes vult....

Nou ja, zomaar, alweer een maand voorbij….de tijd gaat wel heel snel, en dan is het ineens februari…..
En ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar ik heb mijn agenda nodig om te zien waarom deze maand zo voorbij is gevlogen. 28 februari 2009 is de dag dat ik zo onverwacht het ziekenhuis ben ingegaan. Bijna een jaar geleden!

We hebben weer heel veel gedaan, zijn een aantal keren op en neer naar Haren geweest. Nieuwjaar wensen, extra speciaal dit jaar, daar draaien we niet om heen. Verder hebben we heel veel Kruidvathotelbonnen opgemaakt. Voor wie ze niet kent hou het volgend jaar in de gaten, of koop ze op Marktplaats. Voor €20 breng je samen een nacht door in 1 van de hotels van de Fletchergroep. En dat kun je heel leuk combineren met allerlei activiteiten.

Zo heb ik een workshop dynamische massage gevolgd, een zeer ontspannende en lekkere ervaring. Fred Straver geeft deze workshop samen met zijn partner Ricky Hoek. Die naam zijn jullie al eerder tegengekomen omdat Ricky ook behandelt volgens de theorie van Dr.Hamer. Ik heb Ricky de Reconnection mogen geven, en inmiddels heeft zij ook de seminars van Dr.Eric Pearl gevolgd en geeft nu net als Marco en ik ook Reconnective Healing en The Reconnection. Ook heeft Ricky in haar omgeving al een aantal cliënten die zich in heel korte tijd een stuk prettiger voelen door het gebruik van “ons” mangosteensap. Het weekend van de workshop hebben we in Lochem en Hellendoorn geslapen.

Samen met mijn dochters hebben we in het viersterrenhotel van Paterswolde gelogeerd, om Moniques (mijn zus) verjaardag te vieren en om met z’n allen Elmers huis in te wijden. Elmer is onze neef van 18, met het syndroom van Down, die een geweldig mooi appartement heeft gekregen in Borgheerd in Haren. Hij woont nu weer in het dorp waar wij allemaal opgegroeid zijn, dicht bij beide oma’s. Tegenover Albert Heijn in het centrum van het dorp! Hij heeft er heel erg naar toegeleefd en vindt het heerlijk om met alle andere bewoners in de gezamenlijke huiskamer te zitten. Het is een uniek project. Voor wie het interesseert: http://www.wooninitiatiefborgheerd.nl
Alle dagbesteding doet Elmer  met zijn moeder en zus, maar voortaan woont hij, net als zijn zus en broer, buitenshuis. Het is zo heerlijk ontwapenend als hij belt met de opmerking waar wij al eerder om gelachen hebben. De definitieve dag van de intrek in zijn appartement belt Elmer me vanuit de auto:”Inge, ik heb nu echt afscheid genomen van mijn ouders!”

Dan hebben we natuurlijk de nieuwjaarsreceptie van Humanitas gehad. Ik vind het altijd leuk om daar naar toe te gaan en natuurlijk is dat nu ook speciaal. Een aantal mensen die mij eerder dit jaar amper durven aan te kijken, komen me nu toch een goed nieuw jaar wensen. Waarschijnlijk omdat ik er al het hele jaar gewoon super uitzie zoals ik altijd ben geweest…..
Tja en hoe kun je nou in de ziektewet blijven als het zo goed gaat…

Ik spreek met de bedrijfsarts over hoe nu verder…. ik draai er geen doekjes om heen, ik geniet van het thuis zijn. Maar ik heb er ook al 37 jaar werken in de gezondheidszorg opzitten. Heb ik niet een paar jaar geleden geroepen dat ik wel eens een jaartje sabbatical zou willen? Ik realiseer het me nu pas!

Afijn, ik bespreek dat ik wel wil re-integreren na een hele maand vakantie in maart. Ik heb al eerder als arbo-verpleegkundige ( arbo-adviseur) leidinggevenden gecoacht hoe om te gaan met het verzuim. En dat lijkt me wel leuk om een aantal maanden te doen. Maar er hangt nog wel iets boven mijn hoofd dat mij verhindert om er vrij naar te kijken.
Ik zal hier ook nog een stukje over schrijven: de prognose…

Maar dan ineens belt mijn directeur dat hij een heel leuk project voor mij heeft, dat eind maart klaar moet zijn….
Slik, maar ik heb een maand vakantie geregeld… Ach de soep wordt meestal niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. Het is een heel leuk project en als eind April ook goed is dan kan ik in April ervoor zorgen dat het in de lucht is.
Het is ook niet zo netjes dat ik mijn vakantie nog niet eerder overlegd heb, maar soms vallen dingen zo samen. Ik heb nog veel vakantiedagen over uit de tijd dat ik als manager te hard heb gewerkt! Niemand rekent op je omdat men toch weet dat de prognose is dat je doodgaat, dus als je dan ineens uitgenodigd wordt voor een vakantie, dan aarzel je toch geen moment? In het stukje over de prognose kom ik er op terug.

Via de Vruchtenburg heb ik haptotherapie en volg ik Mindfulness. Ik had gehoord dat dat leuk is en het is erg in, dus denk ik: ‘Laat ik dat ook eens ervaren.” De haptotherapie is denk ik wel goed voor mij. Mijn body-mind connection zou beter kunnen. Met de kennis van nu lijkt het erop dat ik dat gedurende mijn langdurige ziekenhuisopnames als baby/peuter wat losgekoppeld heb. daar ga ik dus voorlopig nog mee door.

De mindfulness wil ik mee gaan stoppen. veel van de principes pas ik al toe, ben ik achtergekomen, en ik pas niet in een groep van andere kankerpatiënten. Ik zie me zelf al een jaar niet als patiënt, maar hier krijg ik dat gevoel heel sterk. Alle cursussen en trainingen waar ik voor kies zijn met mensen die heel veel uit het leven willen halen. Dat zijn trainingen waar ik naar uitkijk, waar ik energie van krijg. Hier ga ik met tegenzin naar toe en dus stop ik ermee.
Ik voel me meer aan de andere kant staan: aan de coachingskant: Hieronder een reactie van iemand die ik een gratis Reconnective Healing heb gegeven afgelopen week en dat dinsdag weer doe …(ps is ook heel goed voor mijzelf om het te geven) :lol:

O ja en nog een lachyoga congresdag gehad, beetje zwaar woord, maar goed, een bijeenkomst voor degene die met lachyoga werken of dat misschien ooit gaan doen. Tot nu toe heb ik de training gevolgd maar nog niets mee gedaan, maar ben wel aan het nadenken om er mee aan de slag te gaan. Tja er is zoveel…..jammer dat er maar 24 uur in een dag zitten.

We gaan zien wat de toekomst brengt, vooralsnog komt er zoveel op mijn pad wat ik allemaal interessant vind, en leef ik zoals  Lynne McTaggart het zo mooi noemt: ” Pick and mix”.

Als ik met mijn moeder in Noordwijk een nachtje heb doorgebracht heb ik daar deze mooie bijpassende foto voor gemaakt. Zo zie ik de uitspraak van Lynn. Van alles wat je tegenkomt behoud je wat voor jou goed voelt en de rest laat je weer los.

PB250293

1 reactie

02.07.10

Ben heel blij dat je niet meer naar een groepje met allemaal kanker patienten gaat.
Zie jezelf als gezond. Ook niet meer een tijdschrift kopen voor kanker patienten.

Laat een reactie achter!

* Name, Email, en Reactie zijn verplicht.